و از جملاتى كه امام در باره او در اين سخن كوتاه فرموده فرزانگى و نيرومندى او روشن مىشود .
170
- اين سخن اشاره به آن است كه مىتوانم با شما مانند يك ديكتاتور ستمكار رفتار كنم و شما را تحت فشار بگذارم و با خشونتهاى ظالمانه بهر راهى مىخواهم ببرم ، اما هرگز چنين كارى را كه موجب تباهى صفاى روح و ايمان من است نخواهم كرد .
171
- « انما أنتم كالمرأة الحامل » : ( شما همچون زنان بارداريد ! ) امام با تشبيه آن جمعيت از عراقيان را به زن باردارى كه سرانجامش چنين باشد ، به حقيقت جالبى اشاره فرموده كه :
عراقيان پس از آنكه تمام زحمات صفين را متحمل شدند هنگام نتيجه - گيرى ، در اثر نافرمانى از امام ( ع ) پيروزى حتمى را از دست دادند .
پس از آن امام ( ع ) نيز شهيد شد و از دست آنها رفت و نسبت به امام حسن ( ع ) نيز طورى رفتار كردند كه ناگزير از صلح گرديد و سرانجام همه چيز آنان در اختيار فرد بيگانهاى همچون معاويه قرار گرفت اين تشبيه به خوبى مطلب را آشكار مىكند .
172
- « جئت اليكم سوقا . . . » : ( من به سوى شما كشانده شدم ) منظور امام ( ع ) اين است كه اگر كوفه را به عنوان مركز خلافت برگزيده نه بخاطر اين است كه آنها را بر ديگران ترجيح داده ، و براى آنها فضيلتى قائل گرديده ، بلكه اين اجبار شرايط بوده كه وى را به آنجا كشيده است ، زيرا اگر واقعهء جمل پيش نيامده بود و امام ( ع ) نياز به نيرو نداشت و از طرفى لشكر