كلام - 75 : « هنگامى كه به امام ( ع ) خبر رسيد بنى اميه او را متهم به شركت در قتل عثمان كرده - اند فرمود : » مگر آگاهى بنى اميه از صفات و روحيات من آنان را از عيب جوئى من باز نداشته است ؟ و مگر هنوز سابقه من در اسلام ، آنان را از تهمت بر من بر كنار نساخته است ؟
پند و اندرزهاى خداوند از گفتار من رساتر است ، من با « مارقين » ( آنان كه از دين خارج مىشوند ) محاجه مىكنم و دشمن آشتى ناپذير كسانى هستم كه پيمان الهى را مىشكنند و در حقايق اسلام ترديد مىكنند .
متشابهات ( و آنچه مبهم است ) بايد در پرتو ( محكمات ) كتاب خدا روشن گردد ، و بندگان به آنچه در دل دارند پاداش داده مىشوند .
خطبه - 76 : « يكى از خطبههائى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده » ( 179 . ) خدا رحمت كند آن كس كه چون سخن حكيمانهاى را بشنود خوب فرا گيرد ، و چون به هدايت ارشاد گردد بپذيرد ، دست به دامن هادى و رهبرى زند و نجات يابد ، از مراقبت پروردگارش لحظهاى غفلت نورزد ، و همواره از گناهان خود بترسد ، خالصانه گام پيش نهد و عمل نيك انجام دهد ذخيرهاى براى آخرت تهيه كند ، و از گناه بپرهيزد ، هميشه اغراض دنيائى را به دور اندازد ، و در عوض كالاى گرانبهاى آخرت را به دست آورد .
با خواستههاى دلش بجنگد ، و آرزوهاى نابجايش را تكذيب كند . استقامت را مركب راهوار نجات خويش قرار دهد ، و تقوى را زاد و توشه مرگش گرداند ، در راه روشن گام نهد و هرگز از جاده وسيع و آشكار حق فاصله نگيرد .
اين چند روز زندگى را مغتنم شمارد ، و پيش از آنكه مرگ فرا رسد ، خويش را آماده كند ، و از اعمال نيك توشه آخرت برگيرد .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٧٥