كمال خوشرويى از مردمى كه براى تعزيت آمده بودند ، پذيرايى فرمود ، بقدرى كه مورد تعجب شد . از حضرت در اين مورد سؤال نمودند ، آن بزرگوار فرمودند : « بايد تسليم امر خداوند بود « 1 » . » در مصيبت ديگرى فرمودند : « ما اهل بيت قبل از مصيبت ، فعاليت خود را انجام مىدهيم ؛ ولى چون مصيبت آمد ، راضى و تسليم تقدير الهى هستيم . » « 2 »
- حلم امام صادق ( ع )
نقل نمودهاند كه امام صادق ( ع ) غلامش را دنبال كارى فرستاد و چون غلام دير كرد ، خود حضرت به دنبال آن كار رفت و در وسط راه ديد غلام خفته است . حضرت او را باد زد ، تا بيدار شد . پس به او فرمود : خوب است شبها بخوابى و روزها كاركنى . « 3 »
- عفو امام صادق ( ع )
به امام صادق خبر رسيد كه پسر عموى شما در ميان مردم به شما ناسزاى بسيار گفت : حضرت بلند شد دو ركعت نماز خواند و بعد از نماز با رقت شديد گفت : « خدايا ! من از حق خودم گذشتم ، تو اكْرَمُ اْلأكْرَمينى ؛ از او در گذر و به كردارش گرفتار نكن . » گويا حضرت به اين مطلب توجه داشتند كه قطع رحم مؤاخذه شديد و با سرعت دارد ؛ از اين جهت در نماز و دعا براى او سرعت نمودند .
- سخاوت امام صادق ( ع )
هشام بن سالم مىگويد : « رويهء امام صادق اين بود كه چون پاسى از شب
هامش
( 1 ) - بحار قديم ج 11 ص 83 .
( 2 ) - كافى ج 3 ص 225 - بحار ج 47 ص 49
( 3 ) - عينالحيوه ص 593 ، روضهء كافى ص 87 ، جامع التعادات ج 1 ص 298 ، بحار الانوار ج 47 ص 56