اين بى آبرويى و شرمندگى براى خود او دارد .
بنابراين ، زن و مرد نخست بايد در منزل اختلاف پيدا نكنند ، ولى اگر اختلافى هم پيش آمد در خانه حل كنند و به بيرون از منزل نبرند . دوم اين كه در محيط خانه بايد عفو و « صفح » حاكم باشد و زن و شوهر خود را طورى تربيت كنند كه اساساً بدى ها و نقاط ضعف يكديگر را مشاهده نكنند . خويشتن دار بوده و نسبت به يكديگر خوشبين باشند .
سخن يكى از بزرگان
يكى از بزرگان مى گفت در ماههاى اول ازدواج چون غريزه ى جنسى قوى است ضعفهاى اخلاقى و حتّى بديهاى ظاهرى از هر دو طرف ناديده گرفته مىشود . خاصّه اگر زن و شوهر به هم ديگر علاقه داشته باشند .
زيرا : «
حُبُّك للشَّيْ ءِ يُعْمِي و يُصِمُّ
» « 1 » دوستى و محبّت تو به چيزى ، باعث كورى و كرى مىشود .
امّا ، با گذشت يك سال ، زن و مرد خودمانى تر مى شوند ، و از آن پس بدى و نقاط ضعف ، يكى پس از ديگرى نمايان مىشود و بدنبال آن محيط خانه رو به سردى مى گذارد ، و گاهى هم منجر به طلاق و جدايى مىشود يا زندگى به سوختن و ساختن بدل مى گردد و طبيعتاً فرزندانى كه در اين خانه رشد مى يابند عُقده اى بار مى آيند .
هامش
( 1 ) . و من عشق شيئاً اغشى بصره . ( نهج البلاغه فيض ، صفحه 330 )
هر كه به چيزى عشق ورزد ، چشمش كور مىشود .