تأثير عوامل محيط در شخصيت كودك
به اعتقاد روان شناسان « عوامل محيط » نيز در رشد مادى و روحى جنين اثر دارد . بطورى كه در حالات بعضى از بزرگان آورده اند كه مادران اينان در طول مدت باردارى مشغول ذكر پروردگار بوده اند و در دوران شير خوارگى بدون داشتن وضو و ياد خدا آنها را شير نمى دادند .
همچنين ، زمان و مكان و شرايط انعقاد نطفه نيز در چگونگى اوضاع بدنى و روحى كودك بسيار مؤثر است و در اين باره روايات بسيارى از پيشوايان دين رسيده است .
امام صادق ( عليه السلام ) فرمودند :
« تَزَوَّجُوا فِي الحِجْزِ الصَّالِحِ فَانَّ العَرَقَ دَسَّاسٌ » « 1 »
از اين روايت استفاده مىشود كه « عرق » ( به تعبيرى « ژن » ) در انتقال صفات فرزندان بسيار ظريف ، دقيق و قوى عمل مىكند . در روايات ديگر نيز مى خوانيم « الْوَلَدُ سِرُّ ابِيهِ » « 2 » « فرزند رمز پدر است »
بنابراين ، « ژنها » صفات والدين را به فرزندان منتقل مى كنند . يعنى ، چنانچه زنى زيبا ، ولى بى دين اختيار كنيم ، مطمئناً بى دينى همسر ، در تكوين شخصيّت فرزندان ما اثر نامناسب خواهد گذاشت .
مطالعه تاريخ بعضى از طوايف يا قبايل شاهد اين امر است . زيرا ، بعضى را ذاتاً ، متكبّر و برخى ديگر را حسود يا بخيل و . . . . . مى يابيم . اين صفات ناپسند از طريق « ژن » ها نسل به نسل به ارث
هامش
( 1 ) . مكارم الاخلاق : صفحه ى
( 2 ) . كشف الغمه : جلد ، صفحه ى