رسيده است . بطورى كه از صفات مشخصه آن اقوام بشمار مى رود .
پرهيز از تشريفات در ازدواج
از مسايل مهم ديگرى كه اسلام جهت تشويق ازدواج و ازدياد نسل به آن اهميّت داده و توصيه فرموده است « عدم تشريفات » در ازدواج است . اساساً ، اسلام بطور كلّى با تشريفات مخالف است . زيرا ، تشريفات جز سد راه پيشرفت انسان ثمره اى ندارد . خصوصاً ، در مورد ازدواج تشريفاتى چون : « مهر زياد » « جاز مفصل » « سخت گيرى طرفين » و « بهانه جوييهاى غير معقول » عوامل عدم تسريع در امر ازدواج است كه از نظر دين مقدّس اسلام پذيرفته نيست . علاوه بر اين ، تشريفات موجب مىشود كه « الفت » و « محبّت » در ميان زن و مرد منعقد نشود و چون در زندگى محبّت ميان زن و شوى نباشد ، كانون خانواده سرد و بى روح خواهد بود و طبيعتاً فرزندانى كه در چنين محيطى متولّد و تربيت مى شوند ، بى محبّت و بى نشاط بار خواهند آمد و غالباً عضوى مفيد براى جامعه نخواهند بود .
مَهر و جهاز در ازدواج
مسئله ى « مَهر » كه از جمله تشريفات مرسوم است . بر اثر آن خانواده هاى زن و مرد وقت بسيارى را به « چانه زنى » و كم و زياد كردن مى پردازند . غالباً جنجال به پا مىشود . اين يكى « واسطه »