ولى گاهى كه مصلحت اهمّى پيش بيايد ، دروغ گفتن حلال مىشود . چنانچه اگر با دروغ گفتن بى گناهى از مرگ نجات يابد ، دروغ گفتن جايز و بلكه واجب مىشود . امّا به هر حال دروغگويى به هر شكل كه باشد بى صداقتى را همراه خود دارد و اثر وضعى را هم داراست ، از اين نظر علماى اخلاق سفارش مى كنند كه حتّى گناهانى را كه در مواقع ناچارى جايز دانسته شده است ، حتّى الامكان مرتكب نشويم .
تفسير حديث نبوى از امام راحل ( قدس سره )
از پيامبر اكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) رسيده است كه فرمودند :
« اجْتَنِبُوا الغِيبَةَ فإِنَّهَا إِدَامُ كِلابِ النَّارِ » « 1 »
« از غيبت كردن دورى كنيد ، بدرستى كه آن نان و خورش سگهاى جهنم است . »
استاد بزرگوار ما ، رهبر عظيم الشأن انقلاب ، اين روايت را اين چنين تفسير مى فرمودند : كسى كه زياد غيبت مىكند ؛ هويّتش تغيير مىكند و به صورت سگ در مى آيد و او را به جهنم مى برند . غيبتهايى را كه در دنيا كرده است روز قيامت به چرك و خون و گوشت گنديده تبديل مىشود و اينها را به عنوان غذا به اين سگ مى دهند . هنگامى كه از اين غذا ( چرك و خون ) خورد ، تمام روده هايش پاره پاره و به آتش كشيده مىشود .
هامش
( 1 ) . مستدرك ج ص و جامع الاخبار صفحه ى