كفاّرات
يكى از منابع مالى كه در راه رفع فقر مورد استفاده است قانون كفاّرات است كه الزامى و واجب مىباشد .
ممكن است انسانهايى لغزش هايى در زندگى داشته باشند ، و اينها كم نيستند ، آيا با يك لغزش ، فرد را طرد كنيم ؟ يا بدون كار و برنامهاى توبهاش را بپذيريم ؟ و اگر بنا شد بپذيريم با چه برنامهاى بايد باشد ؟
البته لغزشها زيادند و اكثريّت قاطع انسانها بى لغزش نيستند ، ولى اين سخن ما ، در هر لغزشى نيست ، بلكه مراد لغزشهاى خاصّى است كه سطح نسبتا متوسطّى دارند كه هم بى اهميت نيستند كه امر عادى حساب شوند و هم در حدّ اعلاى گناه نيستند كه با برنامههاى معمولى قابل اصلاح نباشند .
لغزشهاى خاصّى كه در اسلام مشمول قانون كفاّره هستند ، عبارت از :
اينها هستند : ظهار ، قتل خطا ، خوردن قضاء روزهء ماه رمضان بعد از ظهر ، خوردن روزهء ماه رمضان ، تخلّف عهد ، چيدن و بريدن زن موى خود را در مصيبتها ، تخلّف قسم ، موى كندن زن در مصيبتها و همينطور مجروح كردن صورت ، لباس دريدن مرد در مرگ فرزند و يا زن خود ، كشتن فرد مؤمن به عمد و ظلم ، خوردن روزهء رمضان به حرام و . . .
اسلام در اين لغزشها احكامى به عنوان كفاّره دارد تا بدان وسيله و با همراهى توبهء درونى و پشيمانى كامل ، و تصميم بر اصلاح آينده ، لغزشهاى مزبور از مجازات ديگر معاف گردند و شخص اصلاح گردد .