آنها فاطمه عليها السلام را پيچيده و ديگرى را بر سرش انداخت ، و با او شروع به تكلّم نمود ، پس جناب فاطمه عليها السلام را پيچيده و ديگرى را بر سرش انداخت و با او شروع به تكلّم نمود ، پس جناب فاطمه عليها السلام گفت : أشهدُ أن لا إلهَ إلّااللَّهُ وَ أنَّ أبي رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله سيّد الأنبياء ؛ بعد سلام داد به همان زنها ، و هر يك را به اسم خود خواند ، پس آن زنها نزديك وى آمده بر روى او مىخنديدند ، و حورالعين به همديگر بشارت مىدادند ؛ هكذا بشارت به يكديگر مىدادند اهل سماوات به ولادت فاطمه عليها السلام ؛ و ظاهر شد در آسمان روشنايى درخشنده كه نديده بود آن را ملائكه قبل از آن ، و آن زمان گفتند كه : يا خديجه ، بگير اين طفل را در حالتى كه طاهره و مطهّره و زكيّه و مباركه است ، و مبارك گرداند خدا اين را و نسل اين را . پس گرفت او را خديجه در حالتى كه شاد و خرّم بود ، پس مشغول شد به شيردادن ؛ و اين قضيّهء مباركه اتّفاق افتاد در سال ششم بعثت در بيستم جمادى الاخرى ، در خانهء خود خديجه عليها السلام « 1 » .
در حديث است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده كه : دختر من فاطمه عليها السلام سيّده نساء عالمين است از اوّلين و آخرين ، و پارهء بدن من است و روشنى چشم و ميوهء قلب من است ، و او روح من است ، و آن حوريّهء انسيّه است از من ؛ مىايستد در محراب خود به جهت عبادت نزد پروردگار عالم ، درخشنده مىگردد نور آن بر ملائكهء آسمان چنانچه درخشنده مىشود نور كواكب بر اهل زمين ، و مىفرمايد خلّاق عالم بر ملائكهء خود كهاى ملائكهء من ، تماشا كنيد بر كنيز من فاطمه كه سيّدهء كنيزهاى من است ، كه ايستاده نزد من براى عبادت در حالتى كه از خوف من بندهاىِ بدنش در حركت است ، و به تحقيق كه اقبال نموده « 2 » به قلب خود به عبادت من ، شاهد مىگيرم شما را بر اينكه به تحقيق امن دادم محبّان او را از آتش جهنّم « 3 » .
هامش
( 1 ) - ( با اضافات ) بحار 16 / 80 ب 5 و 43 / 2 ب 1 ح 1 ؛ امالىصدوق / 593 س 87 ح 1 ؛ الخرائج 2 / 524 ؛ دلائلالامامة / 8 ؛ روضةالواعظين 1 / 143 ؛ العددالقويّة / 222 ؛ المناقب 3 / 340 .
( 2 ) - اقْبال كردن : روى آوردن ، متوجه شدن . لغت نامه .
( 3 ) - بحار 28 / 37 ب 2 ح 1 و 43 / 172 ب 7 ح 13 ؛ ارشادالقلوب 2 / 295 ؛ امالىصدوق / 112 س 24 ح 2 ؛ بشارةالمصطفى صلى الله عليه و آله / 197 ؛ الفضائل / 8 .