كه زيارت كرده باشد خدا را در عرش « 1 » . و ايضاً مرويست كه حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله فرموده : هر كس توانايى داشته باشد و از زيارت من تقاعد كند بر من ستم كرده است ، و هر كس از امّت من كه قدرت داشته مرا زيارت نكند پس از براى او نزد خداوند عالم عذرى نخواهد بود ، و هر كس زيارت قبر من كند شفاعت من از بهر او واجب گردد « 2 » .
ايقاظ : به سند معتبر منقول است كه شخصى خدمت [ حضرت ] باقر عليه السلام آمد و گفت كه : شما حرف شفاعت بسيار مىگوييد ، فرمود كه : گمان تو اين است كه شكم و فرج خود را از حرام نگاه داشتهاى و به شفاعت پيغمبر صلى الله عليه و آله احتياج ندارى ؟ و اللَّه اگر فزعهاى روز قيامت را بينى محتاج به شفاعت خواهى شد ، و شفاعت از براى جماعتى است كه مستحقّ آتش شده باشند ، و هيچ كس از اوّلين و آخرين نيست مگر اينكه به شفاعت آن حضرت محتاج است در روز قيامت « 3 » .
مأثور است كه خلّاق عالم ملكى را خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرستاد و گفت :
يا محمّد ( صلى الله عليه و آله ) ، اگر خواهى زنده باشى ، و هميشه در زمين [ باشى ] با نعمت و پادشاهى جميع زمين ؛ و اين كليدهاى خزينههاى زمين است براى تو آوردهام ، و كوهها همه طلا و نقره شوند براى تو ، و با تو حركت كنند به هر جا كه روى ، و از آنچه در آخرت براى تو مقرّر كردهام از درجات عاليه هيچ كم نشود . آن جناب ، چشم رغبت از آن پوشيده فرمود : مىخواهم كه پيغمبر باشم و بنده ذليل باشم ، و يك روز بيابم و بخورم و در روز ديگر نيابم و نخورم ، و زود ملحق شوم به برادران خود از پيغمبرانى كه پيش از من بودهاند « 4 » .
به روايت ديگر : همين وحى را جبرئيل عليه السلام آورده بود ، حضرت فرمود :
يا جبرئيل ( عليه السلام ) ، مرا در آن حاجتى نيست ؛ چون گرسنه شوم از خداوند خود روزى مىطلبم و چون سير گردم به شكر او قيام مىنمايم ، پس حقّ تعالى بر درجات آن
هامش
( 1 ) - كافى 4 / 585 ضمنح 5 ؛ تهذيب 6 / 4 ب 2 ح 6 ؛ وسايل 14 / 335 ب 3 ح 19340 ؛ جامعالاخبار / 200 ف 8 ؛ المقنعة / 458 ب 2 .
( 2 ) - مستدرك 10 / 185 ب 3 ح 11807 - 1 ؛ مجموعةورام 1 / 39 و 1 / 288 ؛ و ضمن رواياتى ديگر در بسيارى از منابع .
( 3 ) - بحار 8 / 38 ب 21 ؛ تفسيرقمّى 2 / 202 ؛ المحاسن 1 / 183 ب 44 ح 185 .
( 4 ) - ( با اندكى تغيير ) بحار 10 / 40 ب 2 و 17 / 288 ب 2 و 18 / 382 ب 3 ؛ احتجاج 1 / 220 ؛ روضةالواعظين 1 / 58 .