روز سيُّم را يوم النّفر الثّانى يا يوم النّفر گويند ، چون جميع حاجّ در آن روز تماماً كوچ مىكنند . ( و يوم النفر اسم مناسبست ، و لكن به اسقاط نون و تشديد الرّاء المهملة : فرّ فراراً و لا يات كراراً ) .
الفصلُ الخامِس وَ العِشرُون در عرفات و وقوف آن
بدان كه واجبات وقوف در عرفات چند چيز است :
1 - نيّت كردن ، بدين طريق كه : وقوف مىنمايم در عرفات از حال تا غروب آفتاب در حجّ تمتّعِ حجّ اسلام واجب قربة الى اللَّه .
2 - بودن در عرفات به هر قسم كه باشد ؛ پياده يا سواره ، نشسته يا ايستاده ، مشغول دعا و ذكر يا مشغول صحبت و خوردن و آشاميدن و بى كار نشستن و خوابيدن . و ابتداى وقوف را از اوّل ظهر روز عرفه [ آغاز ] نمايد .
3 - انتهاى وقوف غروب روز عرفه باشد .
4 - در اثناى وقوف ، از عرفات خارج نشود ، هر چند كه يك ساعت باشد ؛ و چهار حدّ عرفات عبارتست از نمرهاى « 1 » كه بَطنِ « 2 » عرفه است و ثوبه و ذى المجاز و اراك ؛ و خود اين حدود داخل عرفات نيستند .
و مستحبّات اين وقوف چند چيز است :
1 - غسل كردن براى وقوف .
2 - جمع كند ما بين نماز ظهر و عصر را به يك اذان و اقامه .
3 - وقوف را پياده كند نه سواره .
4 - ايستاده باشد نه نشسته ( مگر كسى كه طاقت نداشته باشد يا مريض باشد ) .
هامش
( 1 ) - نَمِرَة : موضعى است در عرفات . لغت نامه .
( 2 ) - بَطْن : درون ، اندرون ، مركز . لغت نامه .