و خوب صورت و خوشنما و نيك و خوش .
هنبر
(
henber
) ا . ع . كره خر نر .
و بچه كفتار . و ابو الهنبر : كفتار نر . و و ام الهنبر : كفتار ماده . و خر ماده .
هنبر
(
henber
) و (
henabr
) ا . ع . كفتار .
هنبر
(
henbar
) ا . ع . بچه كفتار .
و ابو الهنبر : كفتار نر . و ام الهنبر : كفتار ماده .
هنبر
(
hennabr
) ا . ع . كفتار .
و گاو نر . و اسب . و پوست هيچكاره و يا كرانهء آن .
هنبرة
(
henbarat
) ا . ع . خر ماده .
هنبرة
(
henberat
) ا . ع . كره خر ماده .
هنبسة
(
hanbesat
) م . ع . خبر جستن .
هنبص
(
henbes
) ا . ع . مرد سست و حقير و هيچكاره .
هنبص
(
honbos
) ا . ع . كلان شكم .
هنبصة
(
hanbasat
) ا . ع .
نوعى از نرم خنديدن .
هنبض
(
honboz
) ص . ع .
رجل هنبض : مرد كلانشكم .
هنبع
(
honbo '
) ا . ع . روىبندى مر دختران را شبيه بمقنعه كه جلو آن را مىدوزند .
هنبعة
(
honbo'at
) ا . ع . يك نوع رفتارى مانند رفتار كفتار .
هنبغ
(
honboq
) ا . ع . سختى گرسنگى و گرسنگى سخت . و خاكى كه از كمتر باد بپرد . و شير بيشه . و زن سست و گول .
هنبغة
(
hanbaqat
) م . ع .
گرسنه شدن . و بسيار گرديدن گرد و غبار و برانگيخته شدن گرد .
هنبلة
(
hanbalat
) ا . ع . رفتار كفتار لنگ .
هنبلة
(
hanbalat
) م . ع . هنبل الرجل هنبلة : لنگيد آن مرد و مانند كفتار راه رفت .
هنبى
(
hanab
) ص . ع . امراة هنبى : زن گول و نادان كه در كارها زيركى و استادى كردن نتواند .
هنبى
(
honnab
) ا . ع . زن گول و احمق و بله . و مرد احمق و بخيل .
هنة
(
hanat
) ا . ع . مؤنث هن :
چيز اندك . و يك زنى . ر . هن .
هنت
(
hant
) و (
hanat
) ا . ع .
مؤنث هن . هناتان مثنى . ج : هنات و هنوات .
هنت
(
hanta
) ع . يعنى تو ، لغة فى انت .
هنتان
(
hant ne
) ع . تثنيه هنت .
هنتاناه
(
hant n ho
) ع . كلمهايست كه در ندا استعمال مىكنند . يقال : هنتاناه اقبلا . ر . هن .
هنتاه
(
hant ho
) ع . كلمهايست كه در ندا استعمال مىكنند . يق : يا هنتاه اقبلى . ر . هن .
هنتبة
(
hantabat
) م . ع . هنتب فى امره هنتبة : سستى و درنگى نمود در كار او .
هنج
(
hanj
) ا . پ . كشيدگى و انداختگى و افكندگى . و مطابقت و موافقت و همسازى و همآوازى و همآهنگى و هم قصدى .
و مال و دولت .
هنجار
(
hanj r
) و (
henj r
) ا .
پ . زيج . و رشته بنايى و شاغول كه بدان بنايان راستى سنگهايى كه به روى هم مىنهند معين مىكنند . و راه راست و جاده و راه غير جاده كه محاذى راه راست و جاده باشد . و راه و روش و طريق و طرز و قاعده و قانون و دستور .
و هادى و رهنما . و رفتار در كنار راه و رفتن در بىراهه جهة زود به منزل رسيدن . و رنك و لون . و رنج و آواز . و اندوه .
هنجاره
(
hanj re
) ص . پ .
دلتنك و مهموم و مغموم .
هنجاريدن
(
hanj ridan
) ف ل .
پ . رفتن در راه و يا در نزديك راه و يا در كنار راه .
هنجام
(
hanj m
) ا . پ . مردم بيكار و تنبل و كاهل و باطل و مهمل .
هنجك
(
henjak
) ا . پ . نوعى از سبزى كه آن را پخته مىخورند .
هنجل
(
honjol
) ا . ع . ثقيل و گرانسنك .
هنجمك
(
henjamak
) ا . پ .
يك نوع علفى كه آن را پخته بستور مىدهند .
هنجيدن
(
hanjidan
) ف ل . م .
پ . بيرون كشيدن و برآوردن و بركندن و پوست بركندن از گوسپند . و آزردن و آزرده كردن و رنج دادن و جفا كردن و ستم نمودن و بخشم آوردن . و سعى و كوشش كردن .
و برآغالانيدن . و دهن دره كردن و خميازه كشيدن .
هند
(
hand
) پ . ضمير جمع مغايب بمعنىاند .
هند
(
hand
) ا . پ . راه و طريق و هنجار و قاعده و قانون و دستور و رسم .
هند
(
hend
) ا . ع . صد شتر و يا زيادتر و يا كمتر و يا دويست شتر . ج : هنود و اهناد و اهند . و نيز هند : نام زنى و جمع تكسير آن هنود و جمع سلامت هندات .