تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3969

مساهمون:

ص٣٩٦٩
پ . همان‌جا .

همه

(
hame
) م ف . پ . تمام و جمله و جميع و كل و هر . و همه بر روى هم و يا همه توى هم : يعنى جميعا بدون تفاوت و بدون فرق . و همه روز : يعنى در مدت هر روز .

همه

(
hame
) ا . پ . حمله و هجوم و يورش .

همهام

(
hamh m
) ا . ع . مرد دلير و شجاع جوانمرد و سخى . و شير بيشه .

همهام

(
hamh me
) ا . ع . چون به كسى گويند : ابقى شئ جواب مىگويد : همهام : يعنى چيزى باقى نماند .

همهامة

(
hamh mat
) ا . ع . گلهء بزرك از شتران .

همه جا

(
hame - j
) م ف . پ . هرجا و هر مكان .

همه‌جى

(
hameh - ji
) ا . پ . جعل .

همه ساله

(
hame - s le
) م ف . پ . هميشه و همواره و در هر وقت .

همهم

(
hemhem
) ا . ع . شير بيشه . و خرى كه صدا را در سينه بر گرداند .

همهمة

(
hamhamat
) ا . ع . سخن نرم و آواز خفى كه فهميده نشود مانند آواز گاو و آواز فيل و جز آن . و هر آواز كه با گرفتگى گلو آيد . و نام مردى .

همهمة

(
hamhamat
) م . ع . خوابانيدن زن كودك را بآواز نرم . و بر گرديدن آواز در سينه از اندوه .

همهمه

(
hamhame
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آوازهاى خفى و درهم كه فهميده نشود .

همهوم

(
homhum
) ا . ع . شير بيشه .

همهومة

(
homhumat
) ا . ع . گلهء بزرك از شتران .

همى

(
hamy
) م . ع . همى الشئ هميا ( از باب ضرب ) : اوفتاد آن چيز . و همى فلان على وجهه : شيفته شد فلان بر روى آن .

همى

(
hamy
) و (
homeyy
) م . ع . همى الماء و الدمع هميا و هميا و هميانا ( از باب ضرب ) : روان گشت آب و اشك . و همت العين : ريخته شد اشك آن چشم . و همت الابل : رميدند آن اشتران و پراگنده رفتند بسوى چراگاه . و كذلك : همت الماشية .

همى

(
hami
) پ . يكى از حروفى است كه چون بر سر فعل ماضى در آيد دلالت بر استمرار صدور فعل مىكند و اگر بر سر صيغه‌هاى زمان حال درآيد آن صيغه را مخصوص به زمان حال مىكند .

همى

(
hami
) ص . پ . صابر و بردبار و شكيبا و شرمگين و با حيا .

همياز

(
ham - y z
) ا . پ . يار و دوست و رفيق .

هميان

(
hamy n
) و (
hemy n
) ا . پ . كيسهء طولانى كه بر كمر بندند . و كمر و ميان و بند شلوار .

هميان

(
hamy n
) و (
hemy n
) (
homy n
) ا . ع . نام شاعرى .

هميان

(
hemy n
) ا . ع . مأخوذ از هميان فارسى و بمعنى آن . ج : همايين . و له هميان : يعنى سرين بزرگى دارد .

هميان

(
hamay n
) ا . ع . نام موضعى .

هميان

(
hamay n
) م . ع . همى هميا و هميا و هميانا . ر . (
hamy
) و (
homeyy
) .

هميج

(
hamij
) ا . پ . بچه آهوى باريك اندام . و آهويى كه در پشت آن دو خط باشد كه رنك آنها با رنك ساير بدن او مختلف بود . و آهويى كه بواسطهء گرفتارى و يا صدمهء ديگرى سيماى آن دگرگون و لاغر شده باشد . و آزار رسيدهء از پشه .

هميجان

(
hamij n
) م ف . پ . به همان طريق و به همان روش .

هميد

(
hamid
) م ف . پ . چنين و بدين وجه و بدين طريق .

هميد

(
hamid
) ا . پ . خطا و گناه و خبط . و تهمت دروغ . و گول و احمق و نادان .

هميد

(
hamid
) ا . ع . مالى كه در ديوان باسم كسى نوشته باشند .

هميدون

(
ham - idun
) م ف . پ . اكنون و حالا و همين حالا و همين دم و همين زمان و درين زمان و هر زمان و هميشه و دايما . و ناگاه و غفلة و بىخبر و نيك ناگاه . و هم‌چنين و به اين طريق و در همان جا و بارى .

هميدون

(
hamidun
) ا . پ . كوشش و سعى و لطف و عنايت .

همير

(
hamir
) ص . ع . ظبية همير : ماده آهوى نيكو اندام .

همير

(
homayr
) ا . ع . بنو همير : نام گروهى از تازيان .

هميرة

(
hamirat
) ا . ع . پيره‌زن فانى .

هميز

(
hamiz
) ا . پ . ياى مجهول - بلغت زند : تابستان .

هميز

(
hamiz
) ص . ع . رجل هميز الفواد : مرد تيزخاطر .

هميز

(
homayz
) ا . ع . از