هنق
(
hanaq
) ا . ع . تفتگى و بىآرامى از اندوه كه بمردم عارض شود .
هنقب
(
hanqab
) ا . ع . قصير و كوتاه .
هنكار
(
hank r
) و
هنكارد
(
hank rd
) ا . پ . تندى و تيزى و هنگار و سختى و شتاب .
هنكاريدن
(
hank ridan
) ف ل .
پ . تيزى و تندى كردن و هنگاريدن .
هنگ
(
hang
) ا . پ . دريافت و فهم و ادراك و فراست و هوش . و وقار و سنگينى و تمكين . و قصد و اراده و آهنك و عزم جايى و يا طرفى . و موج . و غار و شكاف كوه . و وزن و مقدار هر چيزى . و غمخوارى . و زور و قوت و قدرت . و بسيار و وافر و فراوان . و نگاهدارى و محافظت و حراست . و زيرك و تيز فهم و دانا و هوشيار . و قوم و قبيله و خاندان و طايفه و سپاه و لشكر . و ضرب و صدمه و آسيب و آزار . و زكام و سرمازدگى و سرما . و يك جرعه و يك دم از آب .
هنگ
(
heng
) ا . پ . بختيارى و بهرهمندى . و ساعات خجسته و مبارك . و فهم و فراست و هوش . و آزار روده و زحير و پيچش . و انغوزه .
هنگ
(
hong
) ا . پ . ذخيره و توشه و قدرت . و قدرت و توانايى .
هنگار
(
hang r
) و
هنگارد
(
hang rd
) ا . پ . شتاب و تندى و تيزى و سختى .
هنگاريدن
(
hang ridan
) ف ل . پ . به زور و ستم ورزيدن . و تند و تيز و سخت شدن و ازين فعل فقط سيوم شخص مفرد زمان حال و استقبال مستعمل است .
هنگام
(
hang m
) ا . پ . وقت و ساعت و زمان و موسم و فصل و گاه . و مجمع و انجمن و معركه و هنگامه . و هنگام ننگ و نبرد : وقت جنك . و از هنگام سحر تا هنگام شام : يعنى از بامداد تا شام .
و آن هنگام : آنوقت و آن ساعت . و بىهنگام : بىوقت و بىموقع و در غير وقت و در غير موسم . و در هنگام شام : در شب .
هنگامه
(
hang me
) ا . پ .
مجمع و انجمن و جمعيت مردم و مجلس و انجمن سوداگران و معركهء بازيگران و قصه خوانان و مانند آن . و شور و غوغا و خلانوش و خلاگوش و فساد و آشوب و شورش و آشفتگى .
و جماعت و اجتماع و گروه انبوه . و هنگامه طفلان : دنيا . و هنگامه كردن : غوغا كردن و فتنه و آشوب برپا كردن .
هنگامهگير
(
hang me - gir
) ا . پ . معركهگير و بازيگر .
هنگامى
(
hang mi
) ص . پ .
منسوب بهنگام يعنى زمانى و ساعتى و روزى .
و خلق الساعه يعنى جانورى كه در ساعت موجود شود مانند پشه و مگس .
هنگفت
(
hangoft
) و (
hongoft
) ا - ص . پ . گنده و ستبر و كلفت و ضخيم .
و بسيار و وافر . و پارچه ساده و هموار و سخت بافته شده . و قسمى از بالاپوش زنان . و ملحفه پنبهاى .
هنگه
(
hange
) ا . پ . هنگامه و معركه .
هنگيدن
(
hangidan
) ف ل . پ .
مضطرب شدن و آزرده شدن و مكدر شدن .
هنم
(
hanam
) ا . ع . خرما و يا نوعى از آن .
هنمة
(
hennamat
) ا . ع . مهرهاى كه زنان جهة افسون با خود دارند . و مرد زشت كوتاه بالا .
همند
(
hanmad
) ا . پ .
سبزى كه به روى آب بهم رسد .
هننة
(
henanat
) ا . ع . نوعى از خارپشت .
هنو
(
henv
) ا . ع . هنگام وقت .
و نام پدر قبيلهاى از تازيان .
هنو
(
hanav
) ا . ع . كنايه از اسم جنس . و چيز اندك . ر . هن .
هنوات
(
hanav t
) ع . ج .
هنت . و ج . هناة .
هنوار
(
hanv r
) ص - م ف .
پ . هموار .
هنوان
(
hanav ne
) ع . تثنيه هن .
هنوبر
(
honubar
) و
هنوبره
(
honubare
) ا . پ . خرمابن كه داراى يك تنه باشد .
هنوتاس
(
hanut s
) ا . پ .
فرشتهء مقرب درگاه احديت .
هنود
(
honud
) ص . ع . هندى و مردم هند .
هنود
(
honud
) ا . ع . ج .
هند .
هنوز
(
hanuz
) و (
hanovz
) م ف . پ . واو مجهول - تاكنون و تا حال و تا اين هنگام و تا اين زمان و باز هم و ديگر هم و حالا هم و اكنون و الحال و بسيار وقت .
هنوك
(
hanavk
) ع . ر . هن .
هنون
(
hanuna
) ع . ج . هن .
هنوند
(
hanvand
) ا . پ .
حيا و شرم و خجالت و شرمندگى .
هنه
(
hanahe
) ع . در ندا گويند :
يا هنه : يعنى اى مرد . ر . هن .
هنه
(
hane
) پ . كلمهء استفهام آيا چنين نيست .
هنى
(
hany
) م . ع . هنيت هنيا