تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3737

مساهمون:

ص٣٧٣٧

نغنغ

(
noqnoq
) ا . ع . مرد احمق و ضعيف . و كسى كه كنارهاى آن پر گوشت باشد . و جايى كه ميانهء كام و شوارب حلقوم واقع شده . و گوشت پارهء سرخى كه در زير نوك خروس واقع شده . و گوشت پارهء بالاى گردن شتر كه در نشخوار كردن مىجنبد . ج : نغانغ .

نغنغة

(
naqnaqat
) م . ع . نغنغ فلان نغنغة : عارض شد درد در نغنغ فلان . و نغنغ ( مجهولا ) : كج گرديد نغنغ آن از درد .

نغنغة

(
noqnoqat
) ا . ع . زن احمق و ضعيف .

نغنويدن

(
naqanvidan
) ف . ل . پ . ناغنودن و نخوابيدن و نيارميدن و نياسودن و غافل ناشدن .

نغو

(
naqv
) م . ع . نغا نغوا ( از باب نصر ) : نرم سخن گفت .

نغو

(
naqu
) ا . پ . قسمى از درخت آلو كه آلوى دمشقى گويند .

نغوة

(
naqvat
) ا . ع . آواز و سرود .

نغوسه

(
naquse
) ا . پ . واو مجهول - دل شكستن . و تسلى و دلنوازى .

نغوشا

(
naquc
) و (
nequc
) و

نغوشاك

(
naquc k
) و (
nequc k
) ا . پ . در هر چهار واو مجهول - گروهى از كافران كه ملائكه و آفتاب را پرستش مىكنند و داراى دينى مىباشند مركب از دين آتش‌پرستى و از دين يهود و بتازى آنها را صابى گويند . و نيز كسى كه از كيش و ملتى بكيش و ملت ديگر درآيد . و نيز نام بتى .

نغوشاكيدن

(
naquc kidan
) ف . ل . پ . واو مجهول - تغيير دين دادن و از دينى بدين ديگر شدن .

نغوشه

(
naquce
) ا . پ . واو مجهول - دل‌شكستگى . و تسلى و دلنوازى . و گوش دادن بسخن دو كس كه با هم آهسته حرف مىزنند .

نغوض

(
naquz
) ا . ع . ماده . شتر بزرك كوهان .

نغوض

(
noquz
) م . ع . نغض نغضا و نغوضا . ر . نغض .

نغوك

(
nequk
) ا . پ . واو مجهول - جهود و آتش‌پرست و بت‌پرست .

نغول

(
naqul
) ا . پ . واو مجهول - نغل و زير زمينى كه در صحرا و در دامنهء كوه جهة گوسپندان كنند .

نغول

(
nequl
) ا . پ . واو مجهول - نردبان و زينه پايهء سقف‌دار . و پوششى كه بر بام خانه به روى زينه پايه سازند تا برف و باران بر آن نريزد .

نغول

(
noqul
) ا - ص . پ . واو مجهول - ژرف و عميق . و راه دور و دراز . و غور و نهايت كارى . و كلفتى و ستبرى ديوار .

نغولة

(
noqulat
) م . ع . نغل المولود نغولة ( از باب كرم ) : تباه گشت آن مولود .

نغوله

(
naqule
) ا . پ . واو مجهول - زلف خوبان و گيسوهايى كه بر كلهء سر پيچيده شده باشند .

نغولى

(
noquli
) ا . پ . واو مجهول - عمق .

نغى

(
naqy
) م . ع . نغى نغيا ( از باب ضرب ) : سخن نرم گفت . و سكت فما نغى به حرف : خاموش شد و حرفى نزد .

نغيا

(
naqy
) ا . ع . نام دهى در انبار . و دهى ميان واسط و بصره .

نغية

(
naqyat
) ا . ع . نغمه و آواز . و خبر نخستين كه هنوز ثابت نشده باشد . و سخن خوش .

نغير

(
noqayr
) ا . ع . مصغر نغر و يا نغرة : گنجشك نوك سرخ خرد و كوچك .

نغيق

(
naqiq
) ا - ص . ع . ناقة نغيق : ماده شترى كه پى هم بانك كند . و نغيق الغراب : بانك زاغ .

نغيق

(
naqiq
) م . ع . نغق الغراب نغيقا : بانك كرد آن زاغ . و چون در خير بانك كند گويند : نغق الغراب ، و اگر در شر بانك كند گويند : نعب الغراب ( بالعين المهملة ) .

نغيل

(
naqil
) و

نغيلة

(
naqilat
) ا . ع . زادهء زنا و نغيلة مؤنث آن .

نغيود

(
naqyud
) ا . پ . نغو و آلوى دمشقى .

نف

(
naff
) م . ع . نف الارض نفا ( از باب نصر ) : تخم كاشت در آن زمين . و نف الدواء نفا ( از باب سمع ) : سفوف ساخت آن دوا را و يا سفوف خورد . و نففت السويق : سفوف كردم پست را .

نفاء

(
naf '
) و

نفاة

(
naf t
) ا . ع . چيز بلايه وردى . و بقيه و راندهء دور كرده .

نفأ

(
nofa '
) ع . ج . نفأة .

نفأة

(
nof'at
) ا . ع . پاره‌هاى پراكنده از علف و گياه . و مرغزار مجتمع كه جدا شده باشد از علف‌زار كلانى كه مشرف بر آن باشد . ج : نفأ .

نفاث

(
naff s
) ص . ع . آنكه مىدمد و دمنده .

نفاثات

(
naff s t
) ع . ج . نفاثة .

نفاثة

(
nof sat
) ا . ع . آنچه از