نغب
(
noqab
) ع . ج . نغبة .
(
naqbat
) و (
noqbat
) .
نغبة
(
naqbat
) ا . ع . يك بار گرسنه شدن و بىنانخورش گرديدن قوم .
و از مكان خود رفتن . و يك بار آشاميدن .
نغبة
(
naqbat
) و (
noqbat
) ا . ع .
پسخورده . و يك آشام آب و جز آن .
ج : نغب .
نغبة
(
noqbat
) ا . ع . آشاميدن و آشام . و كار زشت .
نغبق
(
noqboq
) ا . ع . احمق .
نغبقة
(
naqbaqat
) ا . ع .
آوازى كه از شكم ستور شنيده شود .
نغبقة
(
naqbaqat
) و
نغبوقة
(
noqbuqat
) ا . ع . آواز نرهء ستور چون در غلاف جنبد .
نغبوق
(
noqbuq
) ا . ع . نام مرغى .
و نام موضعى .
نغبوقة
(
noqbuqat
) ا . ع .
ر . نغبقة .
نغبول
(
noqbul
) ا . ع . نام مرغى .
و نام گياهى .
نغت
(
naqt
) م . ع . موى بركندن ( و الفعل من فتح ) .
نغث
(
naqs
) ا . ع . بدى پيوستهء سخت .
نغچه
(
neq - ce
) ا . پ . نوعى از چلپاسه .
نغر
(
naqar
) ا . ع . چشمهء آب شور نمكين .
نغر
(
naqar
) م . ع . نغر من الماء نغرا ( از باب سمع ) : آب بسيار خورد .
و نغر عليه نغرا و نغرانا ( از باب سمع و ضرب و فتح ) : خشمناك گرديد بر آن .
و نغرت الناقة : دنبال خود را هم كشيده و گذشت ماده شتر . و نغرت القدر :
برجوشيد آن ديك . و نغر الصبى : ماليد گلوى آن كودك را .
نغر
(
naqer
) ص . ع . خشمناك .
و آنكه آب بسيار خورد .
نغر
(
noqar
) ا . ع . بلبل . و بچهء گنجشك . و گنجشك نوك سرخ . ج : نغران .
و نوعى از خران و يا خران نر . و بچهء حوامل هرگاه صدا كند .
نغران
(
neqr n
) ع . ج . نغر .
نغران
(
naqr n
) م . ع .
نغر نغرا و نغرانا . ر . نغر .
نغرة
(
naqerat
) ص . ع .
امرأة نغرة : زن غيرتمند .
نغرة
(
noqarat
) ا . ع . واحد نغر . ر . نغر .
نغرقة
(
naqroqat
) ا . ع . نوك موى پيچيده و مرغول كرده .
نغروچ
(
noqruc
) ا . پ . چوبى كه خمير را بدان پهن و تنك كنند و وردنه .
نغر
(
naqz
) ص . پ . خوب و نيك و نيكو . و صاف و روشن . و كمياب و هر چيز عجيب و بديع كه ديدنش خوشآيند باشد .
و چست و چابك .
نغز
(
naqz
) م . ع . نغز بينهم نغزا ( از باب نصر ) : برآغالانيد ايشان را و تباهى افگند ميان ايشان . و كذلك نغزهم النغاز . و نغز الصبى : نرم ماليد آن كودك را .
نغزتر
(
naqz - tar
) ص . پ .
خوبتر و بهتر و نادرتر و كميابتر .
نغزك
(
naqzak
) ا . پ . نادر و بديع و كمياب . و ميوهاى كه آن را انبه نيز گويند .
نغزى
(
naqzi
) ا . پ . كميابى و پسنديدگى .
نغزيدن
(
naqzidan
) ف ل . پ .
نيكو شدن و خوب شدن .
نغش
(
naqc
) و
نغشان
(
naqac n
) م . ع . نغش نغشا و نغشانا ( از باب فتح ) : مضطرب گرديد و لرزيد . و نغش الشئ : در جاى خود حركت كرد آن چيز . و هو ينغش اليه : او ميل مىكند بسوى آن .
نغص
(
naqas
) م . ع . نغص الرجل نغصا ( از باب سمع ) : بمراد خود رسيد آن مرد . و نغص البعير : بانجام نرسيد آشاميدن آن شتر و سيراب نشد . و نغص الشراب : بريده گرديد شراب از نوشندگان .
و نيز نغص : وارد كردن شتران را بر حوض و سيراب ناشده برگردانيدن و ديگرى بجاى آنها آوردن .
نغص
(
naqes
) ص . ع . شراب نغص : شرابى كه بر نوشندگان بريده گردد پيش از سير شدن آنها .
نغض
(
naqz
) ا . ع . آنكه در رفتن سرش بجنبد و بلرزد .
نغض
(
naqz
) م . ع . نغض راسه نغضا و نغوضا و نغضا و نغضانا ( از باب نصر و ضرب ) : جنبيد و لرزيد سر او . و نغض رأسه : جنبانيد سر خود را ( لازم و متعدى ) . و نغض السحاب :
ستبر شد ابر و بسيار گشت و بعضى از آن به روى بعضى درغلتيد و از جاى خود حركت نكرد .
ر نيز نغض : شتران را بر حوض وارد كردن و پس از آب خوردن از هر دو شتر قوىتر آن را بيرون آوردن و شتر ضعيف در جاى آن داخل كردن . و نيز نغض و نغوض : ستبر گرديدن كوهان شتر . و جنبيدن دندان كودك وقت افتادن .
نغض
(
naqz
) و (
neqz
) ا . ع .