تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3504

مساهمون:

ص٣٥٠٤

ملنخوليا

(
malanxuliy
) ا . پ . مأخوذ از يونانى - ماليخوليا .

ملند

(
moland
) ص . پ . آنكه گوش مىدهد و آنكه مىشنود و اطاعت مىكند . و بسيار گوينده .

ملنگ

(
malang
) پ . كلمهء نهى از لنگيدن .

ملنگ

(
malang
) ص . پ . مردم مجرد سر و پا برهنه و بيهوش و مست الهى .

ملو

(
malv
) م . ع . ملا ملوا ( از باب نصر ) : سخت سير كرد و دويد و تيز رفت .

ملواح

(
melv h
) ا . ع . ستور زود تشنه شونده . و مردم بلند بالا و بزرك كتف و لاغر . و زن زود لاغر شونده . و جغد پاى بستهء در دام جهة شكار باز و جز آن كه به فارسى پايدام و خروهه نيز گويند . و نام شمشيرى .

ملوان

(
malv ne
) ا . ع . به صيغه تثنيه : روز و شب .

ملوب

(
molavvab
) ا . ع . آهن پيچيده و ملتوى .

ملوة

(
malvat
) و (
melvat
) و (
molvat
) ا . ع . روزگار و زمان دراز .

ملوث

(
melvas
) ا . ع . مرد بزرك قدر شريف .

ملوث

(
molavvas
) ص . ع . آلوده شده .

ملوث

(
molavvas
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آلوده شده و آلودهء بپليدى . و ملوث كردن : آلوده كردن .

ملوح

(
moluh
) و

ملحوحة

(
moluhat
) م . ع . ملح ملوحا و ملوحة و ملاحة . ر . ملاحة .

ملوخ

(
molux
) م . ع . ملخ ملوخا و ملاخة . ر . ملاخة .

ملوخيا

(
moluxiya
) ا . پ . نوعى از خبازى .

ملوذ

(
melvaz
) ا . ع . دروغ‌گوى كه آنچه گويد نكند .

ملوذة

(
melvazat
) ا . ع . پناه جاى و حصن و قلعه .

ملوز

(
molavvaz
) ا . ع . خرماى پر كردهء از بادام و جوزاغند .

ملوز

(
molavvaz
) ص . ع . بادامى شكل و شبيه ببادام . و وجه ملوز : روى نيكو و مليح .

ملوس

(
malus
) ا . ع . شتر نيكو گردن پيشى گيرنده بهر راه كه باشد .

ملوس

(
molus
) ص . پ . قشنك و ظريف و خوشگل .

ملوسة

(
molusat
) م . ع . ملس ملاسة و ملوسة . ر . ملاسة .

ملوص

(
molavvas
) ا . ع . فالوده .

ملوط

(
malut
) ص . ع . لواط كرده شده .

ملوط

(
molut
) ع . ج . ملط .

ملوط

(
molut
) م . ع . ملط الرجل ملوطا ( از باب كرم و نصر ) : آميخته نسب گرديد آن مرد .

ملوظ

(
melvaz
) ا . ع . تازيانه و چوبى كه بدان كتك زنند .

ملوغة

(
maluqat
) ا . ع . زن گول كمينهء بدزبان .

ملوغى

(
moluqi
) ا . ع . بلغت مراكش : بذله‌گوى و مسخره و شوخ .

ملوف

(
maluf
) ص . ع . كلاء ملوف : گياه باران شسته .

ملوك

(
moluk
) ع . ج . ملك .

ملوك

(
moluk
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پادشاهان .

ملوكا

(
maluk
) ا . پ . رييس ترسايان .

ملوكانه

(
moluk ne
) ص - م . ف . پ . مأخوذ از تازى - شاهى و مانند شاه و بطور شاه .

ملوكة

(
molukat
) ا . ع . تملك و تصرف و ملكيت . و بندگى و عبوديت .

ملوكى

(
moluki
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بملوك و پادشاهى .

ملول

(
malul
) ص . ع . بستوه آمده . مذكر و مؤنث در وى يك‌سان است .

ملول

(
malul
) ص . پ . مأخوذ از تازى - افگار و مانده و آزرده و بيزار و سست و ناتوان و دلگير و دل‌تنك و اندوهگين و غمگين و داراى ملالت . و ملول شدن : مغموم شدن و دلتنگ گشتن .

ملولا

(
malul
) ا . پ . واو مجهول . مأخوذ از تازى - آزار و اذيت و رنج و اندوه و حزن و ملالت و دلگيرى .

ملولب

(
molavlab
) ا . ع . ميلى كه بدان سرمه در چشم مىكشند .

ملولة

(
malulat
) ص . ع . بستوه آمده .

ملولى

(
maluli
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ملالت و حزن و اندوه .

ملوم

(
malum
) ص . ع . نكوهيده .

ملون

(
molavvan
) ص . ع . گوناگون .

ملون

(
molavvan
) ص . پ . مأخوذ از تازى - رنگارنگ و گوناگون و رنك‌آميز شده و رنك گرفته .

ملونيا

(
moluniy
) ا . پ . مأخوذ از سريانى - خيار دراز .