تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3501

مساهمون:

ص٣٥٠١

ملك

(
malk
) و (
melk
) و (
molk
) ا . ع . آب . يق : ليس له ملك اى ماء و اعطانى من ملكه : بخشيد به من از چيزى كه قادر بود . و طال ملكه : به طول انجاميد بندگى او . و ملك الطريق : ميانهء راه و حد و پايان آن . و هذا الشئ ملك يمينى : اين چيز در قبضه تصرف من است . و كذلك الملك و الملك فى الكل ولى در معنى اخير فتح افصح است .

ملك

(
malk
) و (
melk
) و (
molk
) و (
malak
) ا . ع . ماله فى الوادى ملك : يعنى مر او را در وادى آبخور و چراگاه و مال و شتر و چاهى كه براى خود كنده باشد نيست و كذلك فى البواقى .

ملك

(
malk
) و (
melk
) و (
molk
) و (
malak
) و (
molok
) ا . ع . ما له ملك : داراى چيزى كه مالك باشد نيست و كذلك البواقى .

ملك

(
melk
) ا . ع . نام رودبارى در مكه و يا يمامه .

ملك

(
molk
) ا . ع . پادشاهى مذكر و مؤنث هر دو آيد . و پادشاه . و بزرگى و فر و عظمت . و آب كم و اندك . و دانه جلبان كه گياهى است .

ملك

(
molk
) و (
malk
) ا . ع . لا ذهبن فاما ملك و اما هلك : يعنى هر آينه مىروم يا بزرگى و عظمت است در آن و يا هلاكت . و كذلك : ملك و هلك .

ملك

(
molk
) و (
melk
) ا . ع . ما فى ملكه شئ : در تصرف وى چيزى نيست . و كذلك : فى ملكه .

ملك

(
malak
) ا . ع . فرشته . ج : ملائك و ملائكة . و نيز آب را ملك گويند . يق : الماء ملك امر : زيرا چون آب با كسى باشد مالك حكم خود خواهد بود و بدان امر وى قايم و برپا مىباشد .

ملك

(
melk
) و (
malk
) ص . ع . داراى مملكت و پادشاهى . ج : ملوك و املاك .

ملك

(
molok
) و (
molk
) ع . ج . ملاك .

ملك

(
melk
) ا . پ . سپيدى مانند هلال كه در بن ناخنها مىباشد و نقطه‌هاى سپيدى كه بر ناخن افتد . و راه راست .

ملك

(
melk
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه در تصرف كسى باشد .

ملك

(
molk
) ا . پ . دانهء سياه بزرگتر از ماش و مأكول كه بتازى جلبان نامند .

ملك

(
molk
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز كه در تصرف كسى باشد و مالك آن بود . و مملكت و ولايت و كشور . و ملك ارش : مملكت ايران . و ملك فربه كردن : زياد كردن و قوت دادن .

ملك

(
malak
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فرشته . و ملك الموت : عزرائيل .

ملك

(
malek
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پادشاه . و ملك متعال و الملك الاعلى و ملك ذو الجلال و ملك ودود و ملك القدوس و ملك مالك الملك : خداوند تبارك و تعالى . و ملك نيم روز : آدم ابو البشر . و آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و رستم زال . و لقب فرمان فرماى سيستان .

ملك

(
mollak
) ع . ج . مالك .

ملكا

(
malk
) ا . پ . بلغت زند و پازند : پادشاه .

ملكا

(
malk
) ا . ع . نام شخصى مجتهد ترسايان .

ملكاء

(
molak '
) ع . ج . مليك .

ملكات

(
malak t
) ع . ج . ملكة .

ملكات

(
malak t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ملكه‌ها و خصلتها . و ملكات فاضله : خصلتهاى نيك يعنى حكمت و شجاعت و عفت و عدالت . و ملكات رديه : خصلتهاى بد يعنى حسد و بغض و بخل و حرص و دروغ و غضب و كبر و بىحيايى .

ملك‌آرا

(
molk - r
) ا . پ . كسى كه آرايش مىكند و مرتب مىكند مملكت را .

ملكان

(
malk n
) ا . پ . نام پدر خضر پيغمبر .

ملكانيه

(
malk niyye
) ا . پ . نام گروهى از ترسايان .

ملك‌آوازه

(
malak - v ze
) ص . پ . بلند آوازه و مشهور و معروف .

ملكبة

(
malkabat
) ا . ع . ماده شتر فربه پر گوشت .

ملكة

(
melkat
) ا . ع . هر چيز كه در قبضه تصرف كسى باشد و مالك آن بود . يق : هذا ملكة يمينى .

ملكة

(
malakat
) ا . ع . بندگى . يق : طال ملكته : دراز كشيد بندگى او . و ملك و تملك . يق : اقربا لملكته : اقرار كرد ملكيت او را . و فلان حسن الملكة : فلان نيكوكار و احسان‌كننده است دربارهء مملوكهاى خود . الحديث : لا يدخل الجنة سيئ الملكة . و قولهم : ما فى ملكته شئ : يعنى او مالك چيزى نيست .

ملكة

(
malakat
) م . ع . ملك ملكا و ملكا و ملكا و ملكة . ر . ملك (
malk
) و (
melk
) و (
molk
) .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3501 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )