ملوى
(
molavv
) ص . ع .
پيچيده و خميده .
ملوى
(
malviyy
) و
ملوية
(
malviyyat
) ص . ع . ريسمان تافته شده و دوتاه شده . و دست پيچيده .
مله
(
malle
) ا . پ . قسمى از پنبه كه زرد خود رنك است .
ملهات
(
melh t
) ا . ع . آلت بازى . ج : ملاهى .
ملهب
(
melhab
) ا . ع . كسى كه در نهايت خوب صورتى و نيكويى باشد .
ملهب
(
molahhab
) ا . ع . جامه نيم رنك .
ملهتى
(
malhati
) ا . پ . متكى و اصل السوس .
ملهج
(
molahhaj
) ا . ع . آنكه بخسبد و از كار بازماند .
ملهد
(
mol'ahhad
) ص . ع .
بدست در خسته و بخوارى سپوخته شده . و بر بن پستان و يا بر بن كتف زده شده .
ملهز
(
melhaz
) ا . ع . آنكه مشت بر بناگوش و يا بر گردن كسى مىزند . و از اعلام است .
ملهق
(
molahhaq
) ص . ع .
ملهق اللون : سپيدفام .
ملهم
(
malh m
) ا . پ . مرهم .
ملهم
(
malham
) ا . ع . نام موضعى كه خرمابن بسيار دارد . و يوم ملهم : نام روزى كه بنى تميم با حيفه جنك كردند .
ملهم
(
melham
) ص . ع . رجل ملهم : مرد پرخوار .
ملهم
(
molham
) ص . ع . الهام شده و در دل افكنده شده .
ملهم
(
molhem
) ص . ع .
الهامكننده و در دل افكنده .
ملهو
(
malhovv
) ص . ع . بازى كرده شده .
ملهوب
(
malhub
) ص . ع .
افروخته شده .
ملهوت
(
malhut
) ا . ع . نام ماهيى كه بطور افسانه تصور كرده بودند زمين بر پشت آن قرار گرفته .
ملهوز
(
malhuz
) ا . ع . مرد استوار اندام آكنده گوشت . و اسب و يا شترى كه بر تندى بناگوش وى داغ گذاشته باشند .
ملهوز
(
malhuz
) ص . ع . آنكه مويهاى وى سياه سپيد شده باشد .
ملهوف
(
malhuf
) ا - ص . ع .
ستمديدهء مضطر دادخواه و حسرت خورنده .
و ملهوف القلب : سوختهدل .
ملهوق
(
malhuq
) ص . ع . لاف زنندهء به چيزى كه ندارد .
ملهى
(
melh
) ا . ع . آلت لهو و بازى . ج : ملاهى .
ملهى
(
molhi
) ا . ع . مقلد و بذلهگوى و مسخره و آنكه بازى مىدهد .
ملى
(
moll
) ا . ع . كوماج پخته .
ملى
(
maliyy
) ا . ع . ساعت دراز از روز . يق : مضى ملى من النهار اى ساعة طويلة . و پارهاى از روزگار .
قوله تعالى :
وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا
اى مدة و زمانا طويلا . و نيز ملى گاه بمعنى ملئ مىآيد .
ر . ملئ .
ملئ
(
mali '
) ا . ع . توانگر و مالدار نيكو معامله . ج : ملاء و املياء و ملااء .
ملياح
(
mely h
) ا . ع . ستور زود تشنه شونده .
ملياع
(
mely '
) ا . ع . ماده شتر زود تشنه شونده . و ماده شترى كه درگذرد از شتران و سپس بازگردد بسوى آنها .
مليبار
(
malib r
) ا . پ . نام ولايتى از هندوستان در كنار غربى دكن و در برهان مىگويد مردم اين ولايت همه ديوثاند و زنان ايشان هر يك ده شوهر و زيادتر كنند و فرزندى كه بهم مىرسد پس از يك سال همه يكجا جمع شوند و هر يك چيزى بر دست گيرند و آن كودك را طلبند بجانب هر كدام كه متوجه شد از آن شخص خواهد بود و آن تربيت مىكند .
مليت
(
mellit
) ا . ع . برك درخت مرخ .
مليث
(
melyas
) ص . ع . رجل مليث : مرد استوار و توانا .
مليث
(
molyyas
) ا . ع . فربه خوار و ذليل و تنبل از جهة فربهى .
مليج
(
malij
) ا . ع . شيرخوار .
ج : ملج . و مرد بزركقدر .
مليح
(
malih
) ص . ع . رجل مليح : مرد خوب صورت . و ماء مليح :
آب نمكين . ج : ملاح و املاح . و سمك مليح : ماهى نمك سود . و قليب مليح :
چاه شور آب . و ابو المليح : قبره و چكاوك .
مليح
(
malih
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نمكين و نمكدار و گندمگون و زيبا و خوب صورت و مطبوع و خوشنما و خوشآيند . و مليح الكلام : فصيح و زبانآور .
مليحة
(
malihat
) ص . ع .
امراة مليحة : زن خوب صورت . ج :
ملاح .
مليحگوى
(
malih - guy
) ص .
پ . آنكه گفتار آن مطبوع و خوشآيند