ملاهسة
(
mol hasat
) م . ع .
پيشى گرفتن بر چيزى . و انبوهى نمودن بر آن چيز و انبوهى كردن بر طعام از حرص و آز .
ملاهى
(
mal hi
) ع . ج . ملهى و ملهات .
ملاهى
(
mal hi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آلات و ادوات لهو و لعب .
ملأى
(
mal '
) ص . ع . مؤنث ملآن . يق : دلو ملأى : يعنى دول پر .
ج : ملاء .
ملاى
(
mal y
) پ . كلمهء نهى مأخوذ از لاييدن يعنى حرف مزن و ناله مكن و ميالاى و آلوده مساز .
ملايثة
(
mol yasat
) م . ع .
خويشتن را بشير مانند كردن . و مفاخرت كردن بدليرى .
ملايس
(
mol yes
) ا . ع . آهسته رو و درنگ كار .
ملائك
(
mal 'ek
) و
ملائكة
(
mal 'ekat
) ع . ج . ملك . و . ج .
ملأك .
ملائك پى
(
mal 'ek - pay
) ص .
پ . مأخوذ از تازى - خوشقدم و خجسته پى .
ملائكه
(
mal 'eke
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - فرشتگان .
ملايلة
(
mol yalat
) م . ع . شبانه دادن و شب مزد كردن .
ملائم
(
mol 'em
) ص . ع . موافق و سازوار . و طعام ملائم : طعام سازوار و خوشگوار .
ملايم
(
mol yem
) ص - م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - سازوار و خوش و موافق و مناسب و خوشگوار . و نرم و حليم و سليم و با سلامت نفس و متواضع و خوش خوى و رام و آرام و فرمانبردار و مطيع و با آسايش و صلحجو و خوشنفس و نفيس و نازنين و بدون خشونت و درشتى . و مهره دار . و صاف . و معتدل . و خشنود و راضى .
و آهسته و با آهستگى و بدون تندى و با نرمى .
ملايمات
(
mol yam t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - سازواريها و موافقتها . و صنايع .
ملائمة
(
mol 'amat
) م . ع .
لاام بين القوم ملائمة : صلح داد ميان آن گروه . و لاام فلانا : سازوار شد فلان را و موافق او گشت . و هذا طعام لا يلائمنى : اين خوراك سازوار من نيست .
ملايمت
(
mol yamat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - موافقت و سازوارى . و خوشى و خوبى و نرمى . و مدارا و نزاكت و لطافت و زيبايى و شيرينكارى و ملاطفت و مروت و خوشرويى و دستآموزى و فرمانبردارى و آرامى . و ملايمت كردن :
انسانيت و مردمى كردن و مهربانى نمودن و شيرينزبانى كردن و نرمى كردن . و با ملايمت :
با نرمى و با آهستگى و با درنگ و آرام .
ملايمى
(
mol yemi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - انسانيت و مردمى و نرمى و آهستگى و آرامى .
ملاينة
(
mol yanat
) م . ع .
لاين ملاينة و ليانا . ر . ليان .
ملائى
(
moll 'i
) ا . ص - پ .
مأخوذ از تازى - منسوب بملا و شغل و پيشهء ملا . و تدريس و تعليم و مكتبدارى .
ملب
(
molebb
) و
ملبة
(
molebbat
) ص . ع . رجل ملب : مرد لازم گيرندهء جايى و لازم گيرنده . و امراة ملبة كذلك .
ملب
(
molabb
) و
ملبب
(
molbab
) ص . ع . دابة ملب : ستور پيشبند پالان بربسته . و كذلك دابة ملبب .
ملبب
(
molabbab
) ص . پ .
مأخوذ از اختلاط پارسى با تازى - پر و لبالب .
ملبد
(
molbad
) ص . ع . فرس ملبد : اسب نمد بربسته .
ملبد
(
molbed
) ا . ع . شترى كه سرين وى آلودهء بر يخ و بول بود .
ملبد
(
molbed
) ا . ع . شير بيشه .
و شترى كه دنب خود را بر ران و زانو زند .
ملبس
(
malbas
) ا . ع . هر چيزى كه از آن برخوردارى كنند و تمتع برند .
يق : ما فى فلان ملبس اى مستمتع . و قولهم : ان فيه لملبسا : يعنى درو كبر سن و سالخوردگى نيست .
ملبس
(
malbas
) و (
melbas
) ا .
ع . جامه و پوشش و هر چيز كه بدن را بپوشاند . ج : ملابس .
ملبس
(
malbas
) و (
melbas
) و (
molbes
) ا . المثل : اعرض ثوب الملبس : درباره شخصى گويند كه تهمت دهندگانش بسيار باشند . و كذلك ثوب الملبس او الملبس .
ملبس
(
molbes
) ص . ع . امر ملبس : كار مشتبه .
ملبس
(
molabbas
) ص . ع .
پوشيده . و مختلط . و درآميخته . و پنهان .
ملبس
(
molabbas
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - لباس پوشيده و زينت يافته .
ملبس
(
molabbes
) ص . ع .
مختلط كننده و درآميزنده و پنهان كننده حق و راستى . و فريبنده . و سوداگر مكار و