لاقاه ملاقاة و لقاء : ديدار كرد آن را و نيز رسيد به آن . و قول الاصمعى : ما لاقتنى البلاد بعدك اى ما امسكتنى .
ملاقات
(
mol q t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ديدن و ديدار و روبارويى و مقابله و دوچارشدگى و گفتگو و جواب و سؤال . و ملاقات كردن : ديدار كردن و مقابل و روبارو شدن .
ملاقح
(
mal qeh
) ا . ع . بادهايى كه آبستن گردانند درخت را . ج : ملقحة .
ملاقح
(
mal qeh
) ع . ج . ملقح و . ج . ملقحة (
molqahat
) و (
melqahat
) .
ملاقس
(
mol qes
) ا . ع .
شكيباى بر حريف .
ملاقسة
(
mol qasat
) م . ع .
همديگر را لقب نهادن . و نام مضحك برهم ديگر گذاشتن .
ملاقطة
(
mol qatat
) م . ع .
محاذى هم واقع شدن و روباروى شدن . و بلند كردن اسب هر چهار دست و پا را يك دفعه .
ملاقعة
(
mol qa'at
) م . ع . با هم سخن گفتن و چيرگى كردن در سخن .
ملاقه
(
mal qe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چمچه و ملاغه .
ملاقى
(
mal qi
) ع . ج . ملقى و ملقاة .
ملاقى
(
mol qi
) ص . ع . آنكه ديدار مىكند و آنكه مىرسد به ديگرى .
ملاقى
(
mol qi
) ص - م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - روبارو و دوچار و پيوسته . و ملاقى شدن : روبارو شدن و دوچار گشتن و پيوسته و متصل شدن .
ملاقيح
(
mal qih
) ع . ج .
ملقوحة .
ملأك
(
mal'ak
) ا . ع . پيغام و پيغامبرى و فرشته بدانجهت كه پيغام خداى بر بندگان مىرساند . ج : ملائك و ملائكة .
و نامه و مكتوب .
ملأك
(
mal'ak
) م . ع . لاك لأكا و ملأكا . ر . لاك .
ملأك
(
mal'ok
) م . ع . رسالت و پيغامبرى .
ملاك
(
mal k
) ا . ع . قدرت و توانايى . يق : ليس له ملاك : يعنى قدرت و توانايى ندارد . و ملاك الجسد :
قلب و دل . و ما له ملاك اى تماسك . و ناقة ملاك الابل : ماده شترى كه شتران پيرو آن باشند .
ملاك
(
mal k
) و (
mel k
) ا . ع .
كتخدايى و عقد . يق : شهدنا ملاكه . و ملاك الامر : سرمايهء كار كه بدان قايم باشد .
ملاك
(
mel k
) ا . ع . دست و پاى ستور . ج : ملك (
molok
) و (
molk
) .
و گل و طين .
ملاك
(
mall k
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خداوند ملك و صاحب ملك .
ملاك
(
moll k
) ع . ج . مالك .
ملأكة
(
mal'akat
) و (
mal'okat
) ا . ع . پيغام و پيغامبرى و نامه و مكتوب .
ملاكة
(
mel kat
) ا . ع . ما لفلان مولى ملاكة دون الله : يعنى بجز خداى تعالى كسى مالك فلان نيست .
ملاكد
(
mol ked
) ا . ع . بندى كه جهة قيد و زنجير نيكو رفتن نتواند .
و نام مردى .
ملاكيع
(
mal ki '
) ا . ع . آب زرد ستبر و پليدى و جز آن كه از زهدان با بچه برآيد .
ملاكين
(
mall kin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خداوندان ملك .
ملاگر
(
mal ger
) و
ملاگير
(
mal gir
) ا . پ . مأخوذ از سنسكريت - نام كوهى كه در آن چوب صندل فراوان است .
ملاگيرى
(
mal giri
) ص . پ .
رنگ چوب صندل .
ملال
(
mal l
) م . ع . مللته و منه مللا و ملالا و ملالة و ملة ( از باب سمع ) : بستوه آمدم از وى . و مللته انا : بىقرار و بىآرام ساختم آن را .
ملال
(
mal l
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اندوه و غم و آزار و حزن و آزردگى و پژمردگى .
ملال
(
mol l
) ا . ع . گرمى پنهان در استخوان . و خوى و عرق تب . و درد پشت . و بىآرامى از بيمارى و يا از اندوه .
و چوب قبضهء شمشير . و پشت كمان . و دسته كمان ، فعل الجميع من نصر و سمع . و نيز نام موضعى .
ملالة
(
mal lat
) م . ع . ملل مللا و ملالا و ملالة . ر . ملال .
ملالة
(
mal lat
) و (
mall lat
) ص . ع . مرد بستوه آمده .
ملالت
(
mal lat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تعب و ماندگى و آزردگى و حزن و اندوه و بىقرارى و بىآرامى .
ملام
(
mal m
) م . ع . لام لوما و لومة و ملاما و ملامة . ر . لوم .
ملام
(
mol m
) ص . ع . نكوهش كرده شده .
ملأم
(
mal'am
) ا . ع . ناكس زفت . يق : يا ملأم : يعنى اى لئيم و اى ناكس سزاوار نكوهش .
ملأم
(
mal'am
) و (
mel'am
) و