مرايا
(
mar y
) ا . ع . ج .
مراة .
مرايأة
(
mor ya'at
) م . ع . راياه مرايأة : پرهيز كرد آن را و نگاهداشت آن را .
و اين فعل متروك است .
مرايحة
(
mor yahat
) ا . ع . سرورى كه بحصول يقين حاصل شود .
مرائر
(
mar 'er
) ع . ج . مرير . و ج .
مريرة . و ج . مرارة .
مرائس
(
mar 'es
) ع . ج .
مراس .
مرائض
(
mar 'ez
) ع . ج .
مراض .
مرايفة
(
mor yafat
) م . ع . رايف للتهمة مرايفة : تهمت كرد و تهمت ورزيد .
مرائل
(
mor 'el
) ا . ع . مرفلان مرائلا : بشتاب گذشت فلان .
مرائى
(
mar 'i
) ع . ج . مرآة .
مرائى
(
mor 'i
) ص . ع . رياكار . ج :
مراؤون .
مرب
(
marabb
) ا . ع . محل اقامت و جاى اقامت . و خانه و مسكن و محل اجتماع . و كسى كه مردمان را جمع مىكند و گرد مىآورد . و زمين پر از گياه .
مربأ
(
marba '
) ا . ع . جاى ديدبان و محل مرتفعى كه بر آن چيزى را نگرند .
مربا
(
mor bb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز كه در شيرهء شكر آن را تربيت كرده پرورش دهند و مازيانه و مازياره و مازيارى و ربيد و رچال نيز گويند . و نيز مربا :
تربيت شده و تربيت يافته .
مرباء
(
marb '
) ا . ع . پايهء نردبان .
مرباب
(
merb b
) ا . ع . زمين گياهناك و پر از گياه .
مربأة
(
marba'at
) ا . ع . مربأ و ديدبان . و يق : ربأت المربأة : يعنى بالا رفتم بر ديدبان .
مرباذ
(
merb z
) ص . ع .
رجل مرباذ : مرد بسيار بيهودهگوى .
مرباع
(
merb '
) ا . ع . جائى كه گياه آن در اول بهار برويد . و چهار يك غنيمتى كه رئيس تازيان در جاهليت مىگرفت .
و مرد ميانه بالا نه بلند و نه كوتاه .
مرباع
(
merba '
) ص . ع . ماده شترى كه عادت آن در بهار بچه آوردن باشد .
و ماده شترى كه اول نتاج آورده باشد . ج :
مرابيع .
مربال
(
merb l
) ص . ع .
ارض مربال : زمين پر از ربل . ر .
ربل .
مربب
(
morabbab
) ص . ع .
پرورده . و زنجبيل مربب : زنجبيل پروردهء برب .
مربب
(
morabbeb
) ص . ع . تربيت كننده و پرورش دهنده و استاد و معلم . و رب سازنده .
مرببات
(
morabbab t
) ا . ع .
مربيات و مرباها .
مربة
(
marabbat
) ا . ع . سلطنت و حكومت .
مربة
(
morabbat
) ا . ع . مربا و مازياره و رچال و ربيد .
مربت
(
morabbet
) ص . ع . تربيت كنندهء كودك . و آنكه به آرامى دست بر پهلوى بچه زند تا خواب رود و آرام گيرد .
مربج
(
morbej
) ص . ع . آنكه كودك كوتاه بالا آورد .
مربد
(
merbad
) ا . ع . جاى بازداشت شتران و جز آنها . و جاى خشك كردن خرما و خرمن .
مربد
(
morabbad
) ص . ع . خاكستر گون .
مربد
(
morbed
) ص . ع . برنده و كسى كه مىبرد و قطع مىكند .
مربش
(
morbec
) ص . ع . شكافته شده و درخت برك برآورده .
مربض
(
marbaz
) و (
marbez
) ا . ع . گرد آمد نگاه چرب رودهها .
مربض
(
marbez
) ا . ع . جاى باش گوسپندان . ج : مرابض .
مربط
(
marbat
) و (
marbet
) ا . ع . جاى بستن ستور و جز آن . يق : ليس له مربط عنز . و كذلك : مربط عنز .
مربط
(
merbat
) و
مربطة
(
merbatat
) ا . ع . آنچه به وى ستور را بندند .
مربطة
(
merbatat
) ا . ع . دوال باريك كه بر بالاى چوب پالان بندند .
مربع
(
marba '
) ا . ع . جاى اقامت در ايام بهار . و هر جائى كه در ايام بهار ستور را در آن مىچرانند . ج : مرابع .
مربع
(
merba '
) ا . ع . چوبى كه دو كس دو طرف آن بگيرند و بر آن ننگبار انداخته بر پسث ستور نهند .
مربع
(
morba '
) ص . ع . گرفتار تب ربع .
مربع
(
morbe '
) ص . ع . ماده شترى كه در بهار بچه آورده باشد . و ماده شترى كه بچهء او با او باشد . و بادبان كشتى پر از باد . و غيث مربع : باران بهارى علف روياننده .
ج : مرابيع .
مربع
(
morabba '
) ص . ع . چهار گوشه از هر چيزى .
مربع
(
morabba '
) ا . پ . مأخوذ