و قوت (
gut
) . و مدد كردن : يارى كردن و دستگيرى كردن و معاونت كردن و كمك كردن و حمايت كردن .
مدد
(
modod
) ع . ج . مديد .
مددة
(
medadat
) ع . ج . مد .
مددجوئى
(
madad - ju'i
) واو مجهول . ا . پ . جستجوى كمك و اعانت .
مددخواه
(
madad - x h
) واو معدوله . ص . پ . كسى كه طلب كمك و دستگيرى مىكند .
مددرس
(
madad - ras
) ا . پ .
معاون . و دستگير و ناصر و يارىكننده .
مددگار
(
madad - g r
) ا . ص . پ .
معاون و حامى و حمايتكننده و دستگير و نگهبان و پشت و پناه . و همدم و شريك .
مددگارى
(
madad - g ri
) ا . پ .
معاونت و كمك و دستگيرى .
مدد معاش
(
madad - ma ' c
) ا . پ .
آنچه علاوه بر مواجب و مرسوم به نوكر مىدهند .
مدر
(
madr
) م . ع . مدر المكان مدرا ( از باب نصر ) : گل اندود كرد آنجاى را .
و مدر الحوض : به كلوخ فراز كرد سوراخ و درز سنگهاى آن حوض را .
مدر
(
madar
) ا . ع . كلوخ . گل چسبان و گل سخت كه ريك نداشته باشد . و ده و شهر و شهرستان . و كلانى شكم . و نام دهى در يمن . و اهل المدر و الوبر : مردمان شهر و بيابانى .
مدر
(
madar
) م . ع . مدر مدرا ( از باب سمع ) : برآمده پهلو و كلان شكم گرديد .
مدر
(
madar
) پ . كلمهء نهى از دريدن .
مدر
(
madar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مدار و مركز كرهء زمين .
مدر
(
moder
) و (
moderr
) ا ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيزى كه كميز راند و ادرار آورد .
مدر
(
moderr
) ا . ع . زنى كه سخت مىگرداند دوك را به نحوى كه گويا از حركت باز ايستاده .
مدراء
(
madr '
) ا . ع . زن كلان شكم .
و كفتار . و بنو مدراء : مردمان شهرى .
مدراة
(
medr t
) ا . ع . سيخ و شاخ باريك كه زنان بوى موى سر راست كنند .
ج : مدارى (
mad ri
) و (
mad riyy
) .
مدرات
(
moderr t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهائى كه كميز مىرانند .
مدرار
(
medr r
) ص . ع . ابر بسيار باران و ريزان .
مدراس
(
medr s
) ا . ع . جاى درس . و جاى درس قرآن مجيد .
مدرام
(
medr m
) ص . ع .
آلودهء بچرك . ج : مداريم .
مدران
(
medr n
) ص . ع .
ثوب مدران : جامهء آلوده به چرك و چركين .
و كذلك : جبة مدران . ج : مدارين . و ظبى مدران : آهوى علفريزهء خشكخوار . و ثنية مدران : از مساجد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله
مدرب
(
moddareb
) ص . ع . كسى كه در مىآيد در زمين دشمنان از بلاد روم .
مدرب
(
modarrab
) ا . ع . مرد آزمايش ديده و سختى رسيده . و شير بيشه . و شتر رام ادب يافتهء مانوس براى سوارى كوچهها .
مدرب
(
modarrab
) ص . ع . رجل مدرب : مرد آزمايش شده .
مدرب
(
modarreb
) ص . ع .
رجل مدرب : مرد مجرب آزماينده
مدربة
(
modarrabat
) ا . ع . ماده شتر رام ادب يافتهء مأنوس سوارى كوچهها .
مدربج
(
modarbej
) ص . ع .
مهربان .
مدربح
(
modarbeh
) ص . ع . آنكه از ترس مىدود . و آنكه پشت خم مىكند و فروتنى مىنمايد .
مدربخ
(
modarbex
) ص . ع . كبوتر مادهاى كه براى نر پشت خم كند و تن در دهد و رام باشد براى سفاد . و مرد پشت خم كرده و فروتن .
مدرة
(
madarat
) ا . ع . واحد مدر يعنى يك كلوخ و يك قطعه گل چسبان . و يك شهر و يك ده . و نام جائى دشوارگذار در راه مكه به طرف يمن . و هذه مدرتك يعنى اين ده يا شهر تو مىباشد .
مدرة
(
moderrat
) ا . ع . زنى كه سخت مىگرداند دوك را به نحوى كه گويا از حركت باز ايستاده است .
مدرج
(
madraj
) ا . ع . راه و جاى رفتن و گذشتن . ج : مدارج .
مدرج
(
modraj
) ص . ع . آنكه در مىنوردد و مىپيچد نامه را
مدرج
(
modarraj
) ا . ع . نام موضعى ما بين ذات عرق و عرفات
مدرج
(
modarrej
) ص . ع . آنكه در مىنوردد و مىپيچد نامه را . و جفاگار و ظالم و آزار رسان
مدرجة
(
madrajat
) ا . ع . جاى رفتن و گذشتن و بالا رفتن و راه . ج : مدارج .
و نيز زمين دراجناك كه در آن دراج فراوان باشد
مدرس
(
madars
) ا . پ . مترس و چوب گندهاى كه در پس دراندازند تا در گشوده نگردد . و شكلى كه در كشتزار سازند براى دفع