تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3217

مساهمون:

ص٣٢١٧
پوشنده و پنهان كننده .

مدبية

(
modbiyat
) ص . ع . ارض مدبية : زمين ملخناك و مورچه‌ناك .

مدبية

(
madbiyyat
) ص . ع . ارض مدبية : زمين ملخ خورده .

مدة

(
maddat
) ا . ع . يك‌بار كشيدن . يق : مددت الشئ مدة اى مرة : يعنى كشيدم آن چيز را يك بار .

مدة

(
meddat
) ا . ع . رپم و زرداب گرد آمدهء در جراحت .

مدة

(
moddat
) ا . ع . پايان زمان و مكان . و پاره‌اى از روزگار . و مقدارى از مركب كه بر قلم چسبد .

مدت

(
moddat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زمان و هنگام و وقت . و پاره‌اى از زمان و امتداد زمان . و مدت العمر : در همهء زمان زندگانى . و مدت وقت : خيلى وقت و هنگام بسيار . و مدت مديد : هنگام بسيار و فراوان .

مدتها

(
moddat - h
) پ . ج . مدت .

مدتى

(
moddati
) ياى مجهول . م . ف . پ . مأخوذ از تازى - وقت بسيار و هنگام بسيار و هنگام نامعين . و مدتى چند : هنگام بسيار .

مدثر

(
modassar
) ص . ع . سنك هاى برهم نهادهء به روى بدن كشته .

مدثر

(
moddaser
) ص . ع . دثار و جامه چسبيدهء به تن پوشيده .

مدثن

(
modassen
) ص . ع . مرغ پرنده و به شتاب فرود آيندهء جاى بجاى نزديك بهم . و نيز مرغ در درخت آشيانه گرفته .

مدج

(
moddaj
) ا . ع . نوعى از ماهى دريائى كه آن را مشق نيز گويند .

مدجان

(
medj n
) ص . ع . ليلة مدجان : شب تاريك .

مدجج

(
modajjaj
) و (
modajjej
) ا . ع . مرد مسلح . و خارپشت .

مدجج

(
modajjej
) ص . ع . آسمان ابرناك .

مدجدج

(
modajdej
) ص . ع . شب تاريك .

مدجل

(
modajjal
) ص . ع . بعير مدجل : شتر قطران ماليده . و سيف مدجل : شمشير ملمع به زر .

مدجل

(
modajjel
) ص . ع . آنكه زر اندود يا سيم اندود مىكند چيزى را براى فريب .

مدجن

(
modjen
) ص . ع . مقيم در جائى .

مدجنة

(
modjenat
) ص . ع . سحابة مدجنة : ابر پيوسته بارندهء بدون انقطاع .

مدجوم

(
madjum
) ص . ع . اندوهگين و محزون .

مدجونة

(
madjunat
) ا . ع . ماده شتر خو گرفتهء به آبكشى .

مدجه

(
modajjeh
) ص . ع . صياد كمين كردهء در كازه .

مدجى

(
modji
) ص . ع . شب تاريك .

مدح

(
madh
) م . ع . مدحه مدحا و مدحة ( از باب فتح ) : ستود آن را و ستايش كرد

مدح

(
madh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ستايش و تعريف و توصيف و ستودگى و تحسين و ثنا .

مدح

(
medah
) ع . ج . مدحة .

مدحاة

(
medh t
) ا . ع . ابزارى چوبين و غلتان كه كودك بر آن تكيه كرده راه رود بىآنكه بر زمين افتد و بپارسى گردانه و گردنا نيز گويند .

مدح‌آور

(
madh - var
) ا . پ . مادح و ستايش كننده .

مدحة

(
medhat
) ا . ع . ستايش و آنچه بدان ستايند . ج : مدح .

مدحة

(
medhat
) م . ع . مدح مدحا و مدحة . ر . مدح .

مدحت

(
medhat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مدح و ستايش و ستودگى و تحسين و ثنا .

مدح‌خوان

(
madh - x n
) و او معدوله . ا . پ . ثناخوان و ستايش‌كننده .

مدحرج

(
modahraj
) ص . ع . چيز گرد و مدور .

مدحرج

(
modahrej
) ص . ع . گردكننده .

مدحرج

(
modahrej
) ا . ع . تپانچهء شش لوله . ج : دحارج .

مدحص

(
madhas
) ا . ع . آشيانهء مرغ سنگخوار .

مدحض

(
modhez
) ص . ع . آنكه مىلغزاند . و آنكه باطل و بيحاصل مىكند . و آنكه مىچرخاند كعبتين را پس از انداخته شدن . و آنكه باطل مىكند حجت را . ج : مدحضون . قوله تعالى :
فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ
اى المغلوبين بالقرعة .

مدحضة

(
madhazat
) ا . ع . جاى لغزان .

مدحضون

(
modhezuna
) ع . ج . مدحض .

مدحق

(
modheq
) ص . ع . راننده و دوركننده .

مدحقب

(
modahqeb
) ص . ع . آنكه از پشت سرسخت مىراند .

مدحل

(
modhel
) ص . ع .