متمده
(
motamaddeh
) ص . ع .
لاف زننده و تكلف كنندهء در ستايش خويش .
متمدهن
(
motamadhen
) ص . ع .
كسى كه مدهن مىسازد .
متمر
(
motmer
) ص . ع . خداوند خرماى بسيار .
متمر
(
motammer
) ص . ع .
پرورش يافتهء با خرما . و رطب خرما شده . و خرما بن كه داراى خرما باشد .
متمرد
(
motamarred
) ص . ع .
سركش . و پيشى گيرنده . و بىريش .
متمرد
(
motamarred
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سركش و ياغى و نافرمان .
متمردين
(
motamarredin
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - مردمان سركش و ياغى .
متمرس
(
motamarres
) ص . ع .
سوده شده . و فتنهانگيز .
متمرس
(
motamarres
) ا .
نام شاعرى .
متمرص
(
motamarres
) ص . ع .
گريخته . و گم شده . و رفته . و بركنده شده .
متمرض
(
motamarrez
) ص . ع .
سست و ناتوان و كودن و بيدل .
متمرط
(
motamarret
) ص . ع .
افتاده موى .
متمرع
(
motamarre '
) ص . ع .
جلد و شتاب . و جويندهء چراگاه . و كسى كه بينى وى در خشم مىجنبد .
متمرغ
(
motamarraq
) ا . ع .
جائى كه اسب در آن غلط مىزند و مىغلطد .
متمرغ
(
motamarreq
) ص . ع .
اسب در خاك غلطنده . و جاى لغزان .
متمرق
(
motamarraq
) ا . ع .
رنك كردهء بزعفران و گل كافشه .
متمرق
(
motamarreq
) ا . ع .
اسب فربه شدن گرفته .
متمرمر
(
motamarmer
) ص . ع .
لرزان و جنبان و متزلزل . و ريك مرتعش .
متمرن
(
motamarren
) ص . ع .
مستعمل و معمول . و بر كنار . و افزون و زياده و فراوان .
متمرى
(
motamarri
) ص . ع .
آراسته شده و زينت گرفته .
متمرئ
(
motamarre '
) ص . ع .
ادعاى مردمى و ملاطفت كننده .
متمزر
(
motamazzar
) ص . ع .
كسى كه بيكبار شير را مىدوشد .
متمزر
(
motamazzer
) و
متمزز
(
motamazzez
) ص . ع . كسى كه مىنوشد و يا مىمكد اندك اندك .
متمزع
(
motmamazze '
) ص . ع .
شكافنده و درندهء از خشم .
متمزق
(
motamazzeq
) ص . ع .
جامهء پاره پاره گرديده و چاك شده .
متمزمز
(
motamazmez
) ص . ع .
رانده شدهء باينجا و آنجا . و پراكنده شده . و ترسانيده شده . و جنبندهء آماده شدهء براى برخاستن .
متمزن
(
motamazzen
) ص . ع .
به خوبى لياقت دارنده . و عادت شده و خوى گرفته .
متمسح
(
motamasseh
) ص . ع .
آنكه مىمالد چيزى را به روى چيزى .
متمسخ
(
motamassex
) ص . ع .
مسخ شده و تبديل شكل و صورت كرده .
متمسك
(
motamassek
) ص . ع .
چنك در زننده . و باز ايستندهء از چيزى . و ضبط كننده و بازدارنده .
متمسك
(
motamassek
) م ف - پ . مأخوذ از تازى - چنك در زننده . و سخت گيرنده . و نگاهدارنده .
متمسكين
(
motamassekin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مردمان متمسك و چنك در زننده .
متمسئ
(
motamasse '
) ص . ع .
جامهء كهنه و دريده .
متمشر
(
motamaccer
) ص . ع .
به ظاهر مالدار و توانگر . و برك تازه و سبز .
متمشش
(
motamaccec
) ص . ع .
كسى كه مىخايد كار استخوان را و مىمكد مغز آن را .
متمشع
(
motamacce '
) ص . ع .
پاك كنندهء خود را از نجاست و پليدى . و كسى كه مىخورد هر آنچه در كاسه بود .
متمشق
(
motamacceq
) ص . ع .
جامهء پاره و دريده . و شب به آخر رسيده .
و پوست بركنده و برهنه .
متمشى
(
motamacci
) ص . ع .
دونده . و راننده .
متمصر
(
motamasser
) ص . ع .
كسى كه مىدوشد باقى شير را . و كسى كه بسر انگشتان و يا بسبابه و ابهام مىدوشد . و گم شده . و پيروىنماينده . و پراكندهشده .
متمصرة
(
motamasserat
) ص . ع .
غرة متمصرة : سپيدى پيشانى اسب كه در جائى باريك و در جائى گنده باشد . و ابل متمصرة : شتران پراكنده .
متمصص
(
motamasses
) ص . ع .
كسى كه مىمكد و يا جرعه جرعه مىنوشد .
متمضر
(
motamazzer
) ص . ع .
كسى كه خود را بمردمان مضر شبيه مىكند و به آنها نسبت مىدهد . و آنكه بر گروه مضر خشم مىكند .
متمضمض
(
motamazmez
) ص .
ع . كسى كه آب و مانند آن در دهان مىجنباند .