متلغد
(
motalaqqed
) ا . ع .
سخت خشمناك . يق : جاء فلان متلغدا .
متلغذم
(
motalaqzem
) ا . ع .
سخت خورنده و پرخوار و اكول .
متلغف
(
motalaqqef
) ص . ع .
آماده و مهياى برجستن و گرفتن كسى .
متلغم
(
motalaqqem
) ص . ع .
كسى كه گرداگرد درون دهان را وقت سخن گفتن مىجنباند .
متلف
(
matlaf
) ا . ع . جاى هلاك و محل خوفناك . و بيابان .
متلف
(
metlaf
) ص . ع . بسيار تلف كننده . يق : رجل مخلف متلف .
متلف
(
motlef
) ص . ع . خراب كننده . و هلاك كننده .
متلف
(
motlef
) ص . پ . مأخوذ از تازى - تلف كننده و بر باد دهنده . و هلاك كننده و اصراف كننده و مصرف و بىجا خرج نماينده و ضايع كننده و مبذر .
متلفت
(
motalaffet
) ص . ع . كسى كه سر را برمىگرداند جهت نگريستن چيزى .
متلفظ
(
motalaffez
) ص . ع .
تكلم كننده و سخن گوينده .
متلفع
(
motalaffe '
) ص . ع . پوشيده و جامه در خود پيچيده . و آنكه پيرى وى را در گرفته باشد .
متلفف
(
motalaffef
) ص . ع . جامه بر خود پيچيده .
متلفق
(
motalaffeq
) ص . ع . در پيوسته و متحد شده .
متلفم
(
motalaffem
) ص . ع .
كسى كه دهان و بينى را بالفام بپوشاند .
متلقب
(
motalaqqeb
) ص . ع .
با لقب و ملقب و لقبدار .
متلقط
(
motalaqqet
) ص . ع .
چيننده و گرد آورنده .
متلقع
(
motalaqqe '
) ص . ع . ياوه گو و هرزهگو .
متلقف
(
motalaqqef
) و
متلقم
(
motalaqqem
) ص . ع . بعير متلقف : شترى كه دو سپل دست را در رفتار بجانب چپ مايل دارد و كذا بعير متلقم .
متلقن
(
motalaqqen
) ص . ع .
آموخته و دريافت كننده . و گرد آورنده .
متلقى
(
motalaqqi
) ص . ع . كسى كه مىرسد و پيش مىآيد و ديدار مىكند و روبرو مىگردد . و زن باردار و آبستن .
متلكد
(
motalakked
) ص . ع .
متصل و پيوسته . و استوار و برقرار . و چسپان .
متلكى
(
motalakki
) ص . ع .
كسى كه مىايستد و توقف مىكند .
متلمج
(
motalammej
) ص . ع .
چشنده و كسى كه ناشتا شكن مىخورد . و كسى كه لب خود را مىليسد .
متلمس
(
motalammes
) ا . ع .
لقب شاعرى .
متلمس
(
motalammes
) ص . ع .
آنكه باربار و از پى هم مىجويد چيزى را .
متلمسة
(
motalammasat
) و
متلمسة
(
motalammesat
) ا . ع .
جاى درد يق ؛ كواه المتلمسته يعنى داغ كرد جاى درد او را و كذلك كواه المتلمسته .
متلمظ
(
motalammaz
) ا . ع .
محل تبسم و خنده . يق : انه لحسن المتلمظ .
متلمظ
(
motalammez
) ص . ع .
كسى كه پس از غذا خوردن زبان را گرداگرد دهان مىگرداند تا باقى ماندهء غذا را برداشته دهان را پاك كند .
متلمظة
(
motalammezat
) ا . ع .
قيد بعيره المتلمظة : هر دو دست شتر را فراهم آورده بهم بست آنها را بطورى كه اين دست به آن دست سائيده شد .
متلمع
(
motalamme '
) ص . ع .
رباينده و به زور گيرنده
متلمق
(
motalammeq
) ص . ع .
چشنده و خورنده .
متلمى
(
motalammi
) ص . ع .
پژمرده رنك و يا گندمگون .
متلمئ
(
motalamme
) ص . ع .
پوشندهء زمين و برگزينندهء براى خود .
متلوث
(
motalavves
) ص . ع .
آلوده و چركين و ناپاك .
متلوص
(
motalavves
) ص . ع .
پيچيده و برگرديده .
متلوط
(
motalavvet
) ص . ع .
لواط كننده و مشغول به لواط .
متلول
(
matlul
) ص . ع . به روى افكنده . و ثور متلول : گاو فربه استوار خلقت .
متلوم
(
motalavvem
) ص . ع .
آهسته و با درنك و شكيبا و صابر .
متلون
(
motalavven
) ص . ع .
گوناگون . و آنكه بر يك روش و يك خوى نپايد و قرار نگيرد .
متلون
(
motalavven
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - رنگارنگ و گوناگون و تغييرپذير و ناپايدار و بىقرار و بىثبات . و متلون شدن : مبدل شدن و تغيير رنگ دادن .
متلون المزاج
(
motalavven - ol - mez j
) و
متلون مزاج
(
motalavven - mez j
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بىقرار و بىثبات و ناپايدار .