تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3099

مساهمون:

ص٣٠٩٩
كه به سمحاق نرسيده باشد . و امراة متلاحمة : زنى كه از بسيارى گوشت كرانهء فرج وى تنك باشد . و زنى كه كس با وى جماع نتواند .

متلاحى

(
motal hi
) ص . ع مخاصم و معارض با يكديگر . و دشنام دهندهء به يكديگر .

متلازق

(
motal zeq
) ص . ع . پيوسته و متصل .

متلاشى

(
motal ci
) ص . ع . مردهء كه جثهء وى از هم پراكنده و متفرق و ريزه ريزه شود .

متلاشى

(
motal ci
) ص . پ . مأخوذ از تازى - معدوم و نابود و فانى و از هم پاشيده . و تلاش كننده . و تجسس نماينده .

متلاطس

(
motal tes
) ص . ع . موج متلاطس : موجهائى كه به همديگر طپانچه زنند .

متلاطف

(
motal tef
) ص . ع . با هم نرمىكننده .

متلاطم

(
motal tem
) ص . ع . با هم طپانچه زننده .

متلاطم

(
motal tem
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مضطرب و لطمه و صدمهء بر همديگر زننده . و درياى بسيار موج .

متلاعن

(
motal 'en
) ص . ع . هم ديگر را دشنام دهنده و با هم بىباكىكننده و بر يكديگر لعنت خوانندهء شوى و زن .

متلاف

(
metl f
) ص . ع . بسيار تلف كننده . يق : رجل مخلاف متلاف .

متلافق

(
motal feq
) ص . ع . گروهى كه امور آنها درست و آراسته شده باشد .

متلافى

(
motal fi
) ص . ع . آن كه دريافت مىكند و مىيابد چيزى را .

متلاقى

(
motal qi
) ص . ع . يكديگر را ملاقات كرده و رو با روى شده .

متلالا

(
motala'la '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - تابان و درخشان .

متلالئ

(
motala'le '
) ص . ع . درخشان و تابان و تاب‌دار .

متلاوم

(
motal vem
) ص . ع . همديگر را نكوهنده و ملامت كننده .

متلاوى

(
motal vi
) ص . ع . جمع شده و فراهم آورده . و متحد و متفق و هم عقيده .

متلاهى

(
motal hi
) ص . ع . مشغول ببازى و مشغول كردهء مر ديگرى را . و تسلى دهندهء در اندوه و غصه .

متلايس

(
motal yes
) ص . ع . خوش‌خوى . و اغماض كننده و اغماض كرده .

متلبب

(
motalabbeb
) ص . ع . بسته شدهء گرداگرد كمر . و كسى كه دامن بر مىچيند و آماده و مهيا .

متلبث

(
motalabbes
) ص . ع . سست و كاهل و با درنك .

متلبد

(
motalabbed
) ص . ع . ثابت و برقرار . و شكافته شدهء از زمين . و چسبيده و ملتصق بهمديگر . و پشم و يا موى ماليده شده و درهم در آمده و بر هم چسبيده . يق : شعر متلبد . و سرگين سخت شده .

متلبس

(
motalabbes
) ص . ع . طعام چسبندهء بدست . و لباس پوشيده .

متلبس

(
motalabbes
) ص . پ . مأخوذ از تازى - لباس پوشيده . و به لباس كسى در آمده .

متلبط

(
motalabbet
) ص . ع . خفته . و بر خاك غلطيده . و بر پهلو خفته و سر گشته .

متلبك

(
motalabbek
) ص . ع . آميخته و درهم شده .

متلبن

(
motalabben
) ص . ع . سست و با درنك و درنك كننده .

متلتخ

(
motalattex
) ص . ع . آلوده و ناپاك .

متلثلث

(
motalasles
) ص . ع . متردد و دو دله و مشكوك . و بر پهلو خفته . و بر خاك غلطيده .

متلثم

(
motalassem
) ص . ع . آنكه بر دهان وى دهان‌بند باشد .

متلج

(
motlej
) ص . ع . كسى كه مىگشايد و يا گشاده مىدارد . و كسى و يا چيزى كه تسلى خاطر مىدهد . و آنكه مشغول تفرج مىشود .

متلج

(
motallej
) ص . ع . كسى كه در مىآيد و يا اجازهء دخول مىدهد . و اجازهء دخول داده شده .

متلجج

(
motalajjej
) ص . ع . ادعا كننده و كسى كه ادعاى تملك چيزى را مىكند .

متلجف

(
motalajjef
) ص . ع . كسى كه مىكند گرداگرد چاه آب را .

متلجفة

(
motalajjefat
) ص . ع . بئر متلجفة : چاه كهنه كه اطراف آن ريخته و ناصاف شده باشد و دولى را كه در آن فرو مىبرند جهت آب كشيدن پاره مىكند .

متلجلج

(
motalajlej
) ص . ع . زبان گرفته . و دو دله و متردد و بىثبات . و جنبنده و گيرندهء چيزى .

متلجم

(
motalajjem
) ص . ع . اسب لگام بسته .

متلجن

(
motalajjen
) ص . ع . ناتمام شويندهء سر .

متلحز

(
motalahhez
) ص . ع . بخيل و دشوار خوى . و جامه برچيننده جهة سفر و يا جنك .