گرفته دل
(
gerefte - del
) ص . پ . مهموم و مغموم .
گرفته دم
(
gerefte - dam
) ا . ص . پ .
ضيق النفس . و مبتلا بضيق النفس .
گرفته زبان
(
gerefte - zab n
) ا .
ص . پ . آنكه در زبان وى لكنت باشد .
و گنگ .
گرفته لب
(
gerefte - lab
) ا . ص . پ .
خاموشى . و مردم خاموش .
گرگ
(
garg
) ا . پ . حيوان مبتلا بجرب و خارش .
گرگ
(
gorg
) ا . پ . حيوانى گوشت خوار از جنس سگ كه بتازى ذئب گويند .
و گرگ سيمين سم : مرد زور دار قوى هيكل . و گرگ فسونگر : دنيا و روزگار . و آسمان .
گرگ
(
gereg
) ا . پ . - مأخوذ از مغولى - سيار و سياح .
گرگاب
(
gorg - b
) ا . پ . دهى در نزديكى اصفهان كه خربزه آنجا بلطافت و خوبى معروفست .
گرگابى
(
gorg - bi
) ا . پ . قسمى از پاى افزار و از نعلين .
گرگ اسپر
(
gorg - espar
) ا . پ . سپرى كه از پوست گرگ پوشيده شده باشد .
گرگ آشتى
(
gorg - cti
) ا . پ .
صلح از روى نفاق و مكر و فريب و حيله .
گرگ آشنايى
(
gorg - cn i
) ا . پ .
دوستى از روى فريب و نفاق و مكر و حيله .
گرگان
(
gorg n
) ا . پ . نام شهرى در نزديك استراباد كه سابقا آباد و از شهرهاى بزرگ ايران بشمار مىآمد و سپس بواسطهء تاخت و تاز تركمانان به كلى خراب و ويران شده و اكنون جز گنبد قابوس از آن آثارى باقى نيست . و نيز گرگان : دشت و صحرا و بيابان .
گرگان
(
gorg n
) ا . پ . ج . گرگ .
گرگانج
(
gorg nj
) ا . پ . نام دار الملك خوارزم كه اكنون باور گنج معروفست .
گرگان رود
(
gorg n - rud
) ا . پ .
نام جايى ورودى در كنار درياى آسكون .
گرگانى
(
gorg ni
) ا . پ . گرگ مانند .
و منسوب به شهر گرگان .
گرگاو
(
gorg v
) ا . پ . قسمى از پاى افزار كه گرگابى نيز گويند .
گرگ بند
(
gorg - band
) ص . پ .
گرفتار و اسير . و زبون و خفيف . و گرگ بند كردن : محبوس ساختن و در زندان كردن . و اسير نمودن . و زبون و خفيف كردن .
گرگج
(
gargaj
) ا . پ . سركوبى كه جهت گرفتن قلعه از سنگ و چوب و گل سازند .
گرگ دو
(
gorg - dav
) ا . پ . پويه و رفتار بسرعت و هروله .
گرگ ديزه
(
gorg - dize
) ا . پ . برنگ گرگ و سياه مايل بخاكسترى .
گرگ ديزه
(
gorg - dize
) ا . پ . قسمى از جامهء ابريشمين پرزدار كه اطلس گويند .
گرگر
(
gargar
) ا . پ . تخت پادشاهى .
و يكى از نامهاى خداى تعالى يعنى صانع الصنايع .
و نام قصبهاى از ملك آذربايجان در كنار رود ارس .
گرگر
(
gergr
) ا . پ . نام غلهاى گرد و سياه شبيه بنخود .
گرگر
(
gorgor
) ا . پ . سخنى كه آهسته زير لب گويند .
گرگ رو
(
gorg - rav
) ا . پ . گرگ دو و پويه و هروله .
گرگ زاده
(
gorg - z de
) ا . پ . بچهء گرگ و گرگ بچه .
گرگ سار
(
gorg - s r
) ا . ص . پ .
مانند گرگ . و نام پهلوانى تورانى .
گرگ مست
(
gorg - mast
) ص . پ .
معشوق . و جفا كننده و آزار رساننده .
گرگ منش
(
gorg - manec
) ص .
پ . مزور و منافق و رياكار . و فريبنده . و خيانت كار .
گرگن
(
gargan
) ا . پ . جرب و خارش .
گرگن
(
gargen
) ص . پ . مبتلا بگر و جرب و خارش .
گرگن
(
gorgon
) ا . پ . غلهء نيم رس كه گاه در آتش بريان كرده خورند .
گرگنج
(
garganj
) ا . پ . و
گرگنج
(
garganc
) ا . پ . دار الملك خوارزم كه اور گنج نيز گويند .
گرگوز
(
garguz
) و (
gorguz
) ا . پ .
ضابط ولايت . و نام پهلوانى تورانى كه بكمك پيران ويسه آمده بود .
گرگوى
(
garguy
) ا . پ . نام پهلوانى تورانى .
گرگى
(
gorgi
) ص . پ . منسوب بگرگ .
گرگيج
(
gergij
) ا . پ . نام شهرى .
گرگين
(
gargin
) ص . پ . مبتلا بگر و جرب و خارش .
گرگين
(
gorgin
) ا . پ . نام پهلوانى ايرانى .
گركينه
(
gorgine
) ا . پ . پوستين .
گرگينه چرم
(
gorgine - carm
) ص .
پ . طبلى كه با پوست گرگ ساخته باشند .
گرگينه دوز
(
gorgine - duz
) ا . پ .
پوستين دوز .
گرم
(
garm
) ا . ص . پ . حار و تابدار و هر آنچه حرارت دارد و يا حرارت مىدهد چنان كه گويند آتش گرمست . و هر آنچه حرارت را حفظ مىكند چنان كه گويند اين لباس گرمست .
و نيز تند و سوزان . و تيز و با حدت . و اندوه