تبديل جاى و مقام . و ارتحال و رحلت و روانگى . و لوچ و احول . و مملكت .
و اهل و عيال و زن و فرزند . و بوم و جغد .
و ياورى و خدمتگارى . و نام ولايتى ما بين بنگاله و ختا . و كوچ دادن : نوكرى كردن و خدمت نمودن . و كوچ كردن :
رحلت كردن و از منزلى به منزل ديگر حركت نمودن و نقل مكان كردن . و گريختن . و غروب كردن . و كوچ و بلوچ : نام طايفهاى از صحرانشينان كه در كوهستان اطراف كرمان سكنا دارند . و خانه كوچ : زن و فرزند و اهل و عيال .
كوچال
(
kuc l
) ا . پ . كاچال و اسباب و ادوات خانه و ما يحتاج خانه .
كوچانيدن
(
kuc nidan
) ف م . پ .
كوچ كردن كنانيدن و كوچ كردن فرمودن .
كوچ بكوچ
(
kuc - be - kuc
) م ف . پ .
رفتن از منزلى به منزل ديگر بدون درنگ و توقف و اتراق .
كوچ بكوچ
(
kuc - be - kuc
) ا . پ .
مركب دزدان و راهزنان .
كوچك
(
kucak
) ص . پ . خرد و صغير .
و هر چيز كم وسعت و كم حجم در نوع و جنس خود . و اندك و قليل .
كوچك
(
kucak
) ا . پ . بچه و كودك و طفل . و نام نوائى از موسيقى .
كوچك ابدال
(
kucak - abd l
) ا .
پ . باصطلاح قلندران مريدى كه از ساير مريدان خرد سالتر باشد .
كوچك بالا
(
kacak - b l
) ص . پ .
خرد قامت و صغير الجثه .
كوچكتر
(
kncak - tar
) ص . پ . خردتر و كهتر .
كوچكترين
(
kucak - tarin
) ص . پ .
خردترين و كهترين .
كوچكدل
(
kucak - del
) ض . پ .
ملايم و سليم . و غمناك و مهموم .
كوچكى
(
kucaki
) ا . پ . صغر و خردى .
و رنگ ارغوانى .
كوچكين
(
kucakin
) ص . پ .
كوچكترين و خردترين و كهترين .
كوچگاه
(
kuc - g h
) ا . پ . جاى كوچ و رحلت . و هنگام كوچ و رحلت . و لشكرگاه .
و نام جائى . و كنايه از دنيا .
كوچه
(
kuce
) ا . پ . مصغر كو يعنى راه كوچك و تنگ و معبر . و معبر ما بين خانهها .
و محله و برزن . و تار و رشته . و كوچ و ارتحال . و كوچهء باستان و يا كوچهء خطر : دنيا و عالم . و كوچه دادن :
بكنار رفتن جمعيت و راه دادن . و كوچهء سر بسته و يا كوچهء بن بست : معبر ما بين خانهها كه راه دررو نداشته باشد . و كوچه فتادن : غريب شدن و بغربت افتادن . و كوچه يافتن : راه يافتن .
كوچه بكوچه
(
kuce - be - kuce
) م ف . پ . از اين محله و برزن به آن محله و برزن .
كوچه بندى
(
kuce - bandi
) ا . پ .
نشان كردن و علامت گذاشتن حد كوچهها را .
كوچه گدا
(
kuce - gad
) ا . پ .
كوچهاى كه در آن گدايان مسكن دارند .
كوچه گرد
(
kuce - gard
) ص . پ .
آواره و بىجا و مقام و منزل بر دوش .
كوچه گرد
(
kuce - gard
) ا . پ .
طواف و آنكه در كوچه و برزن مىگردد و متاع خود را مىفروشد .
كوچه گردى
(
kuce - gardi
) ا . پ .
بىجا و مقامى و منزل بر دوشى . و محله گردى و طوافى .
كوح
(
kavh
) م . ع . كاحه كوحا ( از باب نصر ) : نبرد كرد با وى و چيره شد . و كاح فلانا : فرو كرد فلان را در آب و يا در خاك .
كوخ
(
kux
) ا . پ . خانهء كوچكى كه از چوب و نى و علف سازند . و خانهء بىروزن . و يك نوع گياهى كه از آن حصير سازند . و چرك كج چشم . و كرم . و كوخ افتادن : كرم افتادن در چيزى .
كوخ
(
kux
) ا . ع . كازهء از نى و كلك و مانند آن بىروزن . ج : اكواخ و كوخان و كيخان و كوخة .
كوخان
(
kux n
) و كوخة
(
kevaxat
) ع . ج . كوخ (
kux
) .
كوخة
(
kovaxat
) ع . ج . كاخ .
كوخك
(
kuxak
) و (
kavxak
) ا .
پ . خوشهء انگور . و قطعهاى از خوشهء انگور .
كود
(
kavd
) م . ع . كاده كودا و مكادا و مكادة ( از باب نصر و سمع ) :
منع كرد آن را و بازداشت . و كاد يفعل و كيد يفعل : نزديك شد كه بكند و نكرد .
و بعضى از تازيان گويند : كدت افعل كذا بضم كاف . و بسيارى گويند : كيد زيد يفعل كذا و مازيل يفعل كذا يريدون كاد و ما زال . و كاد ان را بر آن داخل مىكنند از جهة مشابهت بعسى مانند قد كاد من طول البلى ان يمصحا اى يذهب و ينقطع . و كاد را در مقاربت شيئى استعمال مىكنند خواه آن شيئى كرده شده باشد و يا نشده باشد و چون كرده نشده باشد در موجب واقع مىشود مانند كاد يفعل كذا يعنى واقع نشد و چون كرده شده باشد پس از جحد واقع مىگردد مانند : ما كاد يفعل كذا يعنى واقع شد .
و اما قوله تعالى :
إِذا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَراها
كاد در اين جا زائده است و جهة صله كلام