باب سمع ) : سست خرد گشت پس از دانائى و دانشمندى .
فرتاب
(
fart b
) ا . پ . افشا و آشكار - كردگى .
فرتاج
(
fert j
) ا . ع . نام داغ و نشانى مر شتران را . و نام موضعى .
فرتاش
(
fart c
) ا . پ . وجود ضد عدم .
فرتان
(
fart n
) ص . ع . ج . فرات . يق :
مياه فرتان : آبهاى شيرين و گوارا .
فرتخة
(
fartaxat
) م . ع . فرتخ فرتخة : نرم شد پس از سختى و رام شد سپس سركشى .
فرتست
(
fartast
) ا . پ . پانه . و فرت .
فرت فرت
(
fert - fert
) م ف . پ . بشتاب و شتابان و به زودى .
فرتك
(
fartak
) ا . ع . نام شاخهاى از كوه بكرانهء درياى هند متصل بيمن و آن را راس الفرتك نيز نامند .
فرتكة
(
fartakat
) م . ع . فرتك فرتكة : گام نزديك گذاشته رفت . و فرتكه : ريزه ريزه كرد آن را . و فرتك عمله : تباه گردانيد كار آن را .
فرتك زدن
(
fortak - zadan
) ف ل .
پ . انگشت زدن و بشكن زدن .
فرتن
(
fartan
) ا . ع . نام زنى .
فرتنة
(
fartanat
) م . ع . فرتن الرجل فرتنة : سخن را روشن و بنيكوئى بيان كرد آن مرد و بآواز نرم گفت . و فرتن فلان :
گام نزديك گذاشت فلان در رفتن .
فرتنى
(
fartan
) ا . ع . بچهء كفتار . و زن زنا كار . و زن مغنيه . و داه و كنيز .
و نام كوشكى .
فرتوت
(
fartut
) ا . پ . پير سالخورده و خرف شده و از كار رفته .
فرتوت سال
(
fartut - s l
) ص . پ .
ضعيف شده و از كار افتادهء از پيرى .
فرتوتشدگى
(
fartut - codagi
) ا .
پ . پيرشدگى و از كار رفتگى از پيرى .
فرتوتى
(
fartuti
) ا . پ . پيرى و خرافت .
فرتود
(
fartud
) ا . پ . فرتوت .
فرتور
(
fartavr
) و (
fartur
) ا . پ .
عكس و انعكاس .
فرتوك
(
fartuk
) ا . پ . خطاف و شبپره .
فرث
(
fars
) ا . ع . سرگين ما دام كه در شكنبه باشد . ج : فروث . و كشتى خرد و كوچك . و آفتابه و ابريق . و شوريدگى دل زن باردار .
فرث
(
fars
) م . ع . فرث كبد فلان فرثا ( از باب ضرب ) : زد بر جگر فلان درصورتىكه او زنده ماند . و فرث الجلة ( از باب نصر و ضرب ) : شكافت جلت خرما را و بيرون كرد و پراكنده نمود آنچه در وى بود . و كذا : فرث الكرش . و فرثت الحبلى ( از باب نصر ) : شوريده دل شد آن زن باردار . و فرث كبده : پريشان كرد جگر او را باندوه و آزار .
فرث
(
faras
) م . ع . فرث فرثا ( از باب سمع ) : سير گرديد . و فرث القوم :
پراكده و متفرق شدند آن گروه .
فرث
(
fares
) ص . ع . سير ضد گرسنه .
و مكان فرث : جائى كه نه كوه باشد و نه ريگ .
فرثدة
(
farsadat
) م . ع . فرثد وجهه فرثدة : بسيار و پر گوشت گرديد روى او .
فرثطة
(
farsatat
) م . ع . فرثط فرثطة : فروهشته و نرم افتاد در زمين .
فرج
(
farj
) ا . پ . بها و قيمت و ارزش .
و قدر و مرتبه و شأن و ابرو .
فرج
(
farj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرجه و شكاف . و كس زن كه شله نيز گويند .
فرج
(
farj
) ا . ع . اندام شرم جاى . و جاى ترسناك . و سرحد ملك كفار . و شكاف ما بين هر دو پاى اسب . ج : فروج .
فرج
(
farj
) م . ع . فرج بين شيئين فرجا ( از باب ضرب ) : گشاد ما بين دو چيز را . و فرج هو ( مجهولا ) : گشاده شد آن .
و فرج الله الغم : دور كند خدا اندوه را . و فرج القوم للرجل : جاى باز كردند آن قوم براى آن مرد در مجلس .
فرج
(
forj
) و (
ferj
) ا . ع . كسى كه راز را نپوشد .
فرج
(
faraj
) ا . ع . گشايش اندوه . و كسى كه هميشه فرج وى منكشف باشد و مكشوف .
العوره . و بهم ناپيوستگى دو سرين از بزرگى .
و پيوسته و اماندگى شرم جاى .
فرج
(
faraj
) م . ع . فرج فرجا ( از باب سمع ) : بهم ناپيوست هر دو سرين آن از بزرگى و هميشه مكشوف العوره ماند .
فرج
(
faraj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گشايش اندوه . و نجات و خلاصى . و راحت و آسايش . و فرح و انبساط و خوشى و خرسندى و خرمى .
فرج
(
farej
) ص . ع . مرد پيوسته گشاده عورت .
فرج
(
foraj
) ع . ج . فرجة .
فرج
(
foroj
) ا . ع . آنكه راز را نپوشد .
و كمان دور زه . و زن با يك جامه .
فرجا
(
far - j
) م ف . پ . اين جا . و اينك .
فرجاء
(
farj '
) ص . ع . مؤنث افرج :
زنى كه هر دو سرين وى از بزرگى باهم نپيوندد .
و زنى كه پيوسته مكشوف العوره باشد .
فرجاد
(
farj d
) ص . پ . فاضل و دانشمند .
فرجار
(
ferj r
) و فرجارذ
(
farj rez
)