و پوشيدگى . و ستر عورت : پوشيدگى عورت . و ستر كردن : پوشيدن و پنهان كردن . و نقاب و حجاب انداختن .
ستر
(
setr
) ا . ع . پرده . ج : ستور و استار .
و خوف و بيم . و شرم و حيا . و عقل . و كار .
ستر
(
satar
) ا . پ . استر و قاطر و بغل .
ستر
(
satar
) ا . ع . سپر و ترس و جنه .
ستر
(
sotor
) ا . پ . كارد و چاقو و استره و موسى .
ستر
(
sotor
) ص . پ . سترنده و تراشنده .
و موى ستر : سترندهء موى و سر تراش .
ستر
(
sotor
) ع . ج . ستار .
سترب
(
setrab
) ا . پ . اين لفظ را در قديم ابتدا اطلاق مىكردند بر سردار لشكر بحرى و امير البحر و بعد وزراى پادشاه بخصوص حكام ولايات را سترب مىناميدند و نوعا هر ستربى در ايالت سپردهء به خود داراى اقتدار مطلق بود و حكمش در همهء آن ايالت نافذ و قدرت داشت در جمعآورى سپاهى كه جهة دفاع و حفظ ايالت متعلق به خود لازم باشد و در همهء امور بلدى و لشكرى مختار بود و پادشاه به او قدرتى مىداد كه مىتوانست با ايالات همسايه هر نوع كه خواسته باشد رفتار كند و نيز مختار بر جنگ و آشتى هر دو بود و در عهد داراى اول پورگشتاسب از سلسلهء كيان مملكت ايران داراى بيست ستربنشين بود مانند فارس و الام ( خوزستان ) و بابل و آسيرى ( در قديم مملكتى را مىگفتند كه پايتخت آن شهر نينوا بوده ) و مزو - پوتامى ( جز ) و سوريه و مصر و جزاير بحر الروم و آسياى صغير و مدى ( مملكتى بود پايتخت آن شهر اكباتان ) و ارمنستان و آرى ( مملكتى بود در قديم كه شامل مىشد خراسان شرقى و هرات و شمال سيستان را و پايتخت آن شهرى بود موسوم بارتاكوانا و اسكندر مقدونيائى آن را خراب كرده و بجاى آن شهر هرات را بنا كردند ) و خراسان و باختريان و سگديان ( مملكتى بود در قديم كه شامل مىشد خانات بخارا و سمرقند و پايتخت آن شهر سمرقند بود كه در آن زمان مركنده مىگفتند ) و تاتارستان و جز آن و اين ممالك هر كدام يك ستربنشين بودند مگر آسياى صغير كه داراى سه سترب نشين بود و ساتراپ يونانيان مأخوذ از همين لفظ سترب است .
ستربانگ
(
sotorb ng
) و (
sotorb nag
) ا . پ . سار . و صعوه و دم جنبانك .
سترپوس
(
setr - puc
) ا . پ . شلوار زنانه .
سترة
(
sotrat
) ا . ع . پوشش و آنچه بدان خود را از چيزى بپوشانند .
ستردن
(
setordan
) و (
sotordan
) ف م . پ . پاك كردن و تراشيدن . و تراشيدن موى و كندن موى . و حك كردن و محو كردن و نابود كردن . و بركندن . و بريدن . و خراشيدن .
سترده
(
sotorde
) ص . پ . تراشيده و حك شده . و بركنده .
ستردهپا
(
sotorde - p
) ص . پ . كسى كه پاهاى او را قطع كرده باشند .
سترسا
(
satars
) ا . پ . حس و حواس و قوهاى كه بدان چيزها را درك كنند .
سترسائى
(
satars i
) ص . پ . حسى و آنچه بحس درآيد و درك شود .
ستركا
(
satark
) ا . پ . نوعى از صمغ .
ستركش
(
sotorkec
) ا . پ . برآشفتگى و اضطراب . و بزرگى و جلال .
سترگ
(
satorg
) و (
setorg
) و (
sotorg
) ص . پ . بزرگ . و بزرگ جثه و قوى هيكل و درشت . و گستاخ . و لجوج . و بىآزرم و بىحيا . و ستيزهجو و تند و خشمناك .
و انگشت سترگ : انگشت بزرگ كه ابهام باشد .
سترناك
(
sotorn k
) ا . پ . سار و صعوء و دم جنبانك .
سترنگ
(
satrang
) ا . پ . مردم گياه و يبروج الصنم . و شطرنج .
ستروك
(
satruk
) ا و ص . پ . بىمايه .
و ستيزهجو و جنگجو و خشمناك و بدخو . و بيكار و مرد بيكار . و رفيق و مصاحب هرزه گوى و مرد دزد پيشه .
سترون
(
satarvan
) و (
sotorvan
) ص . پ . عقيم و نازا و ستاغ . و زنى كه بيش از يك فرزند نزائيده باشد .
ستره
(
setre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يك نوع پوشاكى آستيندار كه تا كمر مىپوشاند .
ستره
(
sotore
) و (
sotorre
) ا . پ . استره و موسى و تيغى كه با آن موى را مىسترند . و كرايهء خانه و مال الاجارهء خانه .
ستزيدن
(
setezidan
) ف ل و م . پ .
تقاضا كردن . و ابرام كردن و الحاح نمودن .
و مناقشه و ستيزه كردن و سركش شدن . و خود پسند و ظالم گشتن .
ستسته
(
sotoste
) ا . پ . صفيرى كه پهلوانان هنگام غالب شدن بر حريف برميكشند .
ستك
(
sotok
) ا . پ . باريكى كمر .
و كمر باريك .
ستل
(
satl
) ا . پ . آوندى دستهدار كه در حمام به كار مىبرند .
ستل
(
satl
) م . ع . ستل القوم ستلا ( از باب نصر ) : يكى از آن گروه پس ديگرى درآمد . و نيز ستل : درآمدن هر چيزى پس ديگرى مانند قطرات اشك و دانههاى مرواريد .
ستل
(
satal
) ا . ع . عقاب و مرغى شبيه بعقاب و يا كركس . ج : ستلان و ستلان .
ستل
(
satal
) م . ع . ستله ستلا ( از باب سمع ) : پيروى كرد آن را .