اصفهان . و نام شهرى .
خوزب
(
xuzab
) ا . ع . آماس پستان ماده شتر .
خوزدوك
(
xavazduk
) ا . پ .
جانورى سياه شبيه بجعل و خنفساء و خبزدوك .
خوزده
(
xuzdeh
) ا . پ . زنبور سياه .
و جعل .
خوزر
(
xuzar
) ا . پ . يك نوع درختى .
خوزرى
(
xvzar
) ا . ع . نوعى از رفتار كه در آن تفكك اعضا باشد .
خوزستان
(
xuzest n
) ا . پ . مملكت هوزمشير كه عربستان هم مىگفتند و اين مملكت را كه در كنار كلده و در ما بين فارس و بابل واقع شده بود در قديم سوزيانا و الام نيز مىگفتند و پايتخت آن شهر سوز بوده است كه اكنون معروف بشوش است و پادشاهان آن بر كلده غالب شده و آن را جزء مملكت خود نمودند و در عهد دارا يكى از ايالتهاى ايران محسوب مىشده . و نيز خوزستان محل زراعت نى شكر و مملكت شكرخيز و كارخانهء شكرسازى را گويند .
خوزع
(
xavza '
) ا . ع . پيزه زال .
خوزقة
(
xavzaqat
) ا . ع . چوب در كون كسى كردن و اين عمل نوعى از كشتن بوده كه در قديم معمول مىداشتند .
خوزلى
(
xavzal
) ا . ع . نوعى از رفتار با تبختر .
خوزم
(
xozam
) ا . پ . بخار و نژم و ضباب .
خوزم
(
xavzam
) ا . پ . درودگر و نجار .
خوزمة
(
xavzamat
) ا . ع . به زبان اعراب خزاعه گاو ماده .
خوزه
(
xoze
) ص . ع . پايمال شده و ويران و خراب شده .
خوزه
(
xuze
) و خووزه (
xovuze
) ا . پ . طاق نصرت . و اطاقى كه عروس در آنجا منتظر ورود داماد مىباشد .
خوزهرج
(
xavzahraj
) ا . ع .
معرب خرزهره و بمعنى آن .
خوزى
(
xuzi
) ص . پ . كوفته شدهء مانند گوشت . و منسوب بخوزستان .
خوزى
(
xuziyy
) ا . ع . الخوزى منسوب بسكة الخوز اصفهان يا شعب الخوز مكه .
خوزى خوار
(
xuzi - x r
) ا و ص .
پ . خورندهء گوشت كوفته شده . و ديوث و كسى كه معاش وى از اعمال ناشايستهء زنش بگذرد .
خوزيدن
(
xuzidan
) ف م . پ .
طلبيدن و خواندن و بمهمانى عروسى طلبيدن و دعوت كردن .
خوژه
(
xuje
) ا . پ . تاج خروس . و رودهء آگندهء از قيمه .
خوس
(
xavs
) م . ع . خاس به خوسا ( از باب نصر ) : غدر كرد بوى و خيانت نمود . و خاست الجيفة : بوى گرفت مردار . و خاس الشيى : كاسد شد و بىروح گرديد آن چيز . و خاس بالعهد : شكست پيمان را و خلاف كرد .
خوس
(
xus
) ا . ع . غدر و خيانت .
خوس
(
xos
) ا . پ . برادر اندر و برادر نسبتى .
خوسانيدن
(
xus nidan
) ف ل و م .
پ . خواستن و آرزو داشتن و مايل و راغب شدن . و خواستن كنانيدن . و آرزو كردن .
خوسانيدن
(
xus nidan
) ف م . پ .
خيسانيدن .
خوست
(
xost
) ص . پ . مانده و خسته و آزرده و ماليده و فرسوده شده و سوده شده .
خوست
(
xust
) و (
xost
) ا . پ . جزيره و خشكى ميان دريا . و راه كوفته شده .
خوستار
(
xost r
) ا . پ . خواستار و خواستگار و خواهنده و طلب كننده .
خوستن
(
xostan
) و (
xust n
) ف م .
پ . پرسيدن و سؤال كردن و پرسش كردن و استفسار نمودن .
خوسته
(
xoste
) ص . پ . كنده و بركنده .
و گنديده و بدبو .
خوسره
(
xusre
) ا . پ . برادر زن و يا برادر شوهر .
خوسه
(
xuse
) ا . پ . علامت و صورتى كه در فاليزو كشتزار نصب كنند تا جانوران از ديدن وى گريزند . و خوسه شدن : گشن شدن سگ ماده .
خوسيدن
(
xusidan
) ف ل و م .
پ . خشكيدن . و درهم كشيدن . و پرچين كرده شدن . و تر كرده شدن . و جارى شدن رطوبت از چشم . و جمع كردن و گرد كردن و فراهم آوردن .
خوش
(
xavc
) ا . ع . تهيگاه و خاصره خواه از انسان باشد و يا غير آن .
خوش
(
xavc
) م . ع . خاشه بالرمح خوشا ( از باب نصر ) : نيزه زد آن را . و خاش جاريته : گائيد كنيزك خود را .
و خاش الشيئ : گرفت آن چيز را . و خاش التراب و غيره فى الوعاء : پاشيد خاك و جز آن را در آوند .
خوش
(
xoc
) ص . پ . خوب و نيك و خير و شيرين و به و نيكو و نغز و طربانگيز و لذيذ و نوشين و ملايم و شريف و نجيب و جميل و رعنا و خوب صورت و لطيف و مفرح . و دلپسند و شايسته و مطبوع و پسنديده و محبوب