تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 746

مساهمون:

ص٧٤٦
جنگ . و پنجهء كبك درى : لحن هفتم از سى لحن باربد . و پنجه كردن : قبض كردن و گرفتن . و طپانچه زدن . و پنجهء گربه : بيدمشك . و پنجه گرفتن : پنجه در پنجهء ديگرى انداختن براى زورآزمائى . و پنجهء مريم : گياهى خوشبوى .

پنجه

(
panje
) و (
penje
) ا . پ . گياهى كه بر درخت پيچد و عشقه نيز گويند .

پنجه

(
panjah
) ا و ص . پ . مخفف پنجاه و بمعنى آن . و ماهى . و قلاب ماهىگيرى .

پنجه‌دار

(
panje - d r
) ص . پ . شاخه‌دار .

پنجه‌زن

(
panje - zan
) ص . پ . ناخن زننده و چنگ‌زننده .

پنجه‌كش

(
panje - kac
) ا . پ . آلتى آهنين شبيه بدست كه پهلوانان بدان زورآزمائى مىكنند . و يك قسمى از نان .

پنجه‌گير

(
panje - gir
) ا . پ . كسى كه با پنجه زورآزمائى مىكند .

پنج يابندهء برونى

(
panj - y bandeye -
) (
boruni
) ا . پ . حواس خمس ظاهر .

پنج يابندهء درونى

(
panj - y bandeye -
) (
daruni
) ا . پ . حواس خمس باطن .

پنجيانه

(
panji ne
) ا . پ . نوعى از لوبيا .

پنجيدن

(
panjidan
) ص . پ . پنجم .

پنجير

(
panjir
) و پنجيره (
panjire
) ا . پ . قفس و پنجره .

پنجيك

(
panj - yak
) ا . پ . خمس و يك جزء از پنج جزء چيزى .

پنجين

(
panjin
) ص . پ . پنجمين .

پنجيوده

(
panj - yovde
) ا . پ . پنج عدد و پنج واحد . و پنجتا .

پنچايت

(
panc yat
) ا . پ . حكميت پنج نفر .

پنچه

(
ponce
) ا . پ . ناصيه و پيشانى . و آن موى از سر زلف كه پيچ و خم داده به روى پيشانى چسبانند . و پنچه بر كسى زدن : رسوائى كردن و رنجانيدن و هلاك كردن .

پنچه‌بند

(
ponce - band
) ا . پ . عصابه و پيشانىبندى كه زنان بر پيشانى مىبندند .

پند

(
pand
) ا . پ . نصيحت و اندرز و موعظه . و ياد . و توبيخ . و اخطار و غليواج و پند پدر نصيحت پدر و توبيخ و اخطار پدر . و پند پذيرفتن : نصيحت پذيرفتن . و پند دادن : نصيحت كردن و ياد دادن و آموزانيدن . و پند شنيدن : نصيحت شنيدن . و پند كردن : نصيحت كردن و موعظه كردن . و پند گرفتن : ياد گرفتن و آموختن . و پند گفتن : نصيحت و اندرز گفتن و موعظه گفتن .

پند

(
pend
) ا . پ . مقعد و نشستگاه .

پند

(
pond
) ا . پ . گلولهء پنبهء حلاجى شدهء براى رشتن .

پندار

(
pand r
) ا . پ . كسى كه پند گيرد .

پندار

(
pend r
) ا و ص . پ . گمان . و وهم . و خيال . و تصور . و عقيده . و انديشه و فكر . و كبر و غرور و عجب . و چون بطور صفت استعمال شود بمعنى پندارنده و فكركننده و انديشه‌كننده مىباشد و درين صورت بطور تركيب استعمال مىگردد مانند دورپندار .

پندارانيدن

(
pend r nidan
) ف م . پ . تصور و تفكر كنانيدن . و سبب خيال كردن و گمان كردن شدن و سبب فرض كردن و ملاحظه كردن گشتن .

پندار رازى

(
pand r - r zi
) ا خ . پ . خواجه كمال الدين از شعراى معروف رى كه در سال 401 هجرى وفات نمود .

پندارگان

(
pend rag n
) پ . ج . پنداره تخيلات و تصورات .

پنداره

(
pand re
) ا . پ . فكر و خيال و تخيل و انديشه .

پندارى

(
pend ri
) پ . كلمهء فعل يعنى گمان مىكنى و انديشه مىكنى .

پندارى

(
pend ri
) ا . پ . فكر و انديشه .

پنداريدن

(
pend ridan
) ف ل م . پ . پنداشتن .

پنداشتن

(
pend ctan
) ف ل م . پ . گمان بردن . و تصور كردن و خيال كردن . و مغرور شدن .

پنداشتى

(
pend cti
) ا . پ . انديشه . و راى . و عقيده .

پندر

(
pandar
) و (
pondar
) ا خ . پ . نام قلعه‌اى نزديك شيراز .

پندره

(
pendare
) ا . پ . احمق و كودن . و طفل حرامزاده .

پندش

(
pondac
) و پندك (
pondak
) ا . پ . گلولهء پنبهء حلاجى شده .

پندند

(
pandand
) ا . پ . بلغت زند و پازند فرزند .

پندو

(
pandu
) و (
pendu
) ا . پ . كنه .

پندو

(
pendu
) ا . پ . آواز جريان آب .

پندوا

(
pandv
) ا . پ . گياهى كه بفرانسه رزدا (
rezed
) گويند .

پندوره

(
pandure
) ا . پ . برادرى كه يا صلبى باشد و يا بطنى . و تره تيزك .

پندوره

(
pendure
) ا . پ . آواز جريان آب .

پنده

(
pende
) ا . پ . قطره و چكه . و لكه . و داغ . و نقطه . و بىموئى شقيقه‌ها .

پنده

(
ponde
) ا . پ . كنه و آماسيدگى بدن حيوان .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 746 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )