تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 727

مساهمون:

ص٧٢٧

پروازه

(
parv ze
) ا . پ . توشه و طعامى كه در سفر و سير و شكار همراه بردارند و يا از دنبال بياورند . و درمنه و بوته‌اى كه از پى عروس ريزند و جابجا آتش زنند . و آتشى كه پيشاپيش عروس افروزند . و آتشى كه مردمان قديم ايران در هنگامى كه عروس را به داماد سپردندى بيفروختندى و دامن عروس و داماد را بهم بسته بر گرد آن آتش طوف دادندى . و عيش و خرمى . و ورق نقره و طلا كه جهت نثار نمودن ريزه‌ريزه كنند .

پروازه‌گر

(
parv ze - gar
) ا . پ . زرورق‌ساز .

پروازى

(
parv zi
) ا . پ . حاشيه و سجاف و مغزى لباس .

پرواس

(
parv s
) ا . پ . لمس و سودن دست بر چيزى . و نمو و درازى . و جلادادگى . و دانش . و خلاص . و فراغ . و پرداخت . و ترس و بيم . و پرواس كردن : شناختن . و سودن . و بازى كردن . و دراز كردن .

پرواسيدن

(
parv sidan
) ف م . پ . لمس كردن و با دست آزمودن چيزى را كه سخت و يا نرم و فربه و يا لاغر است . و سودن . و ترسيدن و واهمه نمودن . و تصور كردن و پنداشتن . و دريافت كردن .

پرواش

(
parv c
) ا . و ص . پ . غافل و بىخبر . و بىپروا . و سرگردان و متحير . و گوشه . و انتها . و سرين .

پرواق

(
parv q
) ا . پ . گياهى كه از آن سريش مىسازند .

پرواك

(
parv k
) و پرواگ (
parv g
) ا . پ . پاس . و پاسبان . و صدا . و برگشت آواز .

پروال

(
parv l
) ا . پ . پرگار . و ميهمان .

پروان

(
parv n
) ا خ . پ . شهرى نزديك غزنين . وا . چرخ ابريشم‌تابى . و طوطى . و تقصير و گناه . و سخاوت و جوانمردى . و گردش و تفرج . و منظر و نمايش . و هر چيز حيرت‌انگيز .

پروانجات

(
parv nej t
) پ . ج . پروانه . و احكام و فرامين پادشاهان .

پروانچه

(
parv nce
) ا . پ . نظم . و حكم و فرمان . و اجازه و اذن .

پروانچى

(
parv nci
) ا . پ . صاحب منصب حكومت . و كاتب فرامين پادشاهى .

پروانك

(
parv nak
) ا . پ . جانورى كه فريادكنان پيشاپيش شير مىرود و جانوران ديگر را خبردار مىكند و سياه گوش نيز گويند . و پيشرو لشكر كه بتازى فروانق گويند . و قاصد و پيك . و نامه‌بر پياده . و سردار لشكر .

پروانگى

(
parv nagi
) ا . پ . حكم و فرمان و اجازه .

پروانه

(
parv ne
) ا . پ . جانوركى پرنده كه شبها خود را بشعلهء شمع و چراغ زند . و شمع . و چراغ . و قاصد . و جانورى كه پيشاپيش شير مىرود و ساير جانوران را خبردار مىكند . و خطى كه براى رخصت سفر و جز آن بدست مردم دهند . و پيش‌رو . و قائد لشكر . و حكم و فرمان پادشاهان . و برات . ج : پروانجات . و قابله و ماماچه . و اذن و اجازه . و دستور . و فتواى قاضى . و ميانه . و ملخ . و حاجب و دربان . و جوان ظريف زيرك . و پروانهء روم ا خ . : لقب معين الدين كاشى كه بحكومت روم از جانب هلاكو منصوب گرديد .

پروانى

(
parv ni
) ا . پ . فندكشتى . و سقوط و افتادگى .

پرواوه

(
parv ve
) ا . پ . پاسبان و نگهبان و قراول .

پرواه

(
parv h
) ا . پ . پروا . مر . پروا .

پرواى

(
parv y
) ص . پ . سهل و آسان . و نرم . و جلد و چالاك . و جسيم و سمين و فربه .

پروائى

(
parv i
) ص . پ . محتاج . و درويش . و تنگ‌دست .

پروبال

(
paro - b l
) م ف . پ . زور و قوت . و پروبال داشتن : زور و توانائى داشتن .

پروپاى

(
paro - p y
) م ف . پ . تاب و طاقت . و قدرت و توانائى . و پروپاى داشتن : طاقت و قدرت داشتن .

پرور

(
parvar
) ص . پ . پرورنده و تربيت‌كننده . و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند تن‌پرور : كسى كه تن خود را پرورش مىدهد يعنى تنبل و بيكاره و تن‌آسا . و سايه‌پرور : كسى كه در سايه پرورش يافته باشد . و غريب‌پرور : كسى كه شخص غريب را پرورش مىكند و مىنوازد .

پرور

(
parvar
) و (
parur
) ا . پ . پيوند . و خواه انسان به انسان و يا درخت بدرخت . و طراز . و ريشه . و فراويز . و سجاف .

پروراندن

(
parvar ndan
) و پرورانيدن (
parvar nidan
) ف م . پ . سبب پرورش شدن . و پروردن كنانيدن .

پروردشانه

(
parvard - c ne
) ص . پ . درخشان و منور .

پروردگار

(
parvardag r
) ا . پ . يكى از اسماى بارىتعالى جل جلاله . و رب النوع . و پادشاه كه پروردگارگونه نيز گويند . و پرورنده .

پروردگى

(
parvardagi
) ا . پ . تربيت . و پرستارى .