تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 413

مساهمون:

ص٤١٣
مىآيد .

انجل

(
anjal
) ص . ع . فراخ چشم يق رجل انجل . و فراخ پهن دراز از هر چيزى ج : نجل (
nojl
) و نجال .

انجل

(
anjel
) و (
anjol
) و انجلك (
anjolak
) ا . پ . خطمى

انجلاء

(
enjel '
) م . ع . روشن گرديدن كار . و هويدا شدن . و انجلى عنه : دور شد از آن .

انجلاب

(
enjel b
) م . ع . كشيده شدن از جائى بجاى ديگر .

انجلاع

(
enjle '
) م . ع . منكشف شدن .

انجم

(
anjem
) ا . پ . خرد و عقل .

انجم

(
anjom
) ع . ج نجم (
najm
)

انجم

(
anjom
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستاره‌ها . و انجم‌سوز ا . : آفتاب . و انجم كده ا . : باغى كه در آن گلها مانند ستاره مىدرخشند . و پادشاه انجم سپاه : پادشاهى كه عقل و خرد سپاه اوست . و انجم روز ا . : آفتاب . و انجم افشردن ف م . : نيك محكم كردن و مضبوط ساختن .

انجماد

(
enjem d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فسردگى و بستگى .

انجمال

(
enjem l
) م . ع . جمله كردن . و جمع . و كرده شدن .

انجمن

(
anjoman
) ا . پ . مجلس و مجمع . و گردآمدن مردم در كنكاش و مشورت . و ا ج . گروه و فوج مردمان . و انجمن كهكشان : ا . كنايه از راه كهكشان كه سفيدى ميان آسمان باشد . و انجمن اعيان و اشراف را بگشان گويند . و انجمن كردن ف ل . : گردآمدن . و مشورت و كنكاش كردن .

انجمنگاه

(
anjoman - g h
) ا . پ . محل انجمن و كنكاش .

انجن

(
anjan
) ص . پ . كوبنده و نرم كننده . و برنده . وا . آزار و اندوه . و سرمه .

انجنيدن

(
anjanidan
) ف . ل . پ . شكسته شدن . و رنجيدن و دلتنگ شدن . و متنفر شدن . و ف م . تقسيم كردن . و رنجور كردن .

انجو

(
anju
) ا . پ . جزيره و آداك . و ا خ . نام جزيره‌اى .

انجوج

(
anjuj
) ا . پ . چوب عود .

انجوخ

(
anjux
) ا . پ . چين و شكن روى و اندام . و تف و آب دهن . و ص . چين‌دار شده و ترنجيده . و رنگ برگشته . و پژمرده .

انجوختن

(
anjuxtan
) ف ل . پ . برهم كشيدن و ترنجيدن روى و اندام . و ف م . اندوختن . و ورزيدن .

انجوخيدگى

(
anjuxidegi
) ا . پ . ترنجيدگى و برهم كشيدگى .

انجوخيدن

(
anjuxidan
) ف ل پ . برهم كشيده كردن پوست روى و اندام و ترنجيده نمودن .

انجوسا

(
anjus
) ا . پ . ابو خلسا .

انجوغ

(
anjuq
) ا . پ . انجوخ . و آب دهان . و انجوغ گرفتن ف م . نشكنج گرفتن .

انجوغيدن

(
anjuqidan
) ف م . پ . مر . انجوخيدن .

انجوك

(
anjuk
) ا . پ . دشت و بيابان غير معلوم .

انجياب

(
enji b
) م . ع . گردن دراز كردن ناقه وقت دوشيدن . و منكشف گرديدن ابر و ظلمت .

انجئاث

(
enje s
) م . ع . انجاث النخل : برافتاد خرمابن .

انجئاف

(
enje f
) م . ع . انجافت الشجرة : بركنده شد آن درخت از بن .

انجيال

(
enji l
) م . ع . گرد برآمدن . و بالا برآمدن خاك .

انجية

(
anjiat
) ع . ج نجى (
najiy
) .

انجيدة

(
anjidat
) ا . ع . يك قسم گياهى .

انجيدن

(
anjidan
) ف م . پ . استره زدن در حجامت . و بريدن . و ريز ريز كردن نان . و بيرون كشيدن . و زمين آب دادن . و آزردن .

انجيده

(
anjide
) ص . پ . خرد كرده شده و ريز ريز شده .

انجيده

(
anjide
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ناى كوهى كه بتازى . حشيشة الكلب و صوف الارض گويند .

انجير

(
anjir
) ا . پ . ميوهء درخت انجير بن كه از طايفهء اورتيسه و از محصولات بومى ولايت كارى كه از آنجا بساير ممالك كرهء ارض برده شده ( كارى از ممالك قديم آسياى صغير است ) . و انجير آدم و انجير دشتى : ميوهء هندى شبيه به كدو و گرد و سرخ كه در وسط داراى نقطهء سپيد كوچكى است . و انجير وزيرى : قسمى از انجير سپيد و ظريف .

انجير

(
anjir
) ا . پ . هر سوراخى عموما و سوراخ كون خصوصا . و ا خ . جوى آبى در هرات كه جوى انجيل هم مىگويند .

انجيربن

(
anjir - bon
) ا . پ . درخت انجير .

انجيردن

(
anjirdan
) ف م . پ . سوراخ كردن و سفتن .

انجير فرنگى

(
anjir - faran i
) ا . پ . ميوهء يك نبات خاردارى است موسوم به كاكتير . و آن را انجير بربرى و انجير اسپانيولى نيز مىنامند . و در افريقا بخصوص الژرى ديوار باغهاى خود را از اين نبات قرار مىدهند چه از جهت خار زيادى كه دارد عبور از آن محال
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 413 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )