و شفا يافتن آن . و صلح و مصالحه و سازوارى .
الثاء
(
els '
) م . ع . شلم برآوردن درخت . ولشى خورانيدن . و آب چكيدن از اطراف درخت .
الثاث
(
els s
) م . ع . ستيهيدن . و جاى گرفتن . و مقيم بودن به جائى . و پيوسته باريدن باران .
الثاق
(
els q
) م . ع . تر كردن و غمناك گردانيدن .
الثع
(
alsa '
) ص . ع . آنكه زبانش مايل به ثاء و عين باشد .
الثغ
(
alsaq
) ص . ع . آنكه در زبانش لثغه و شكستگى باشد يعنى حرف سين را ثاء و راء را عين و يا لام و يا باء و با حرفى را بجاى حرف ديگر تلفظ كند .
الج
(
alj
) ص . پ . صاحب غرور و متكبر و داراى تبختر .
الجا
(
elj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پناه . و اضطرار . و پناه از روى اضطرار .
الجا
(
olj
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - غارت و غنيمت و اسير .
الجاء
(
elj '
) م . ع . مضطر كردن كسى را بكارى . و سپردن كار را به خدا . و الجاءت امرى الى الله : كارم را به خدا سپردم . و نگاهداشتن .
الجاج
(
elj j
) م . ع . بانگ كردن شتر .
الجاف
(
alj f
) ع . ج لجف (
laj f
) .
الجام
(
elj m
) م . ع . لگام كردن ستور را .
و يا داغ كردن بداغ لجام . و تا دهان رسيدن آب .
الجامش
(
olj mec
) و الجامشى
(
olj meci
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مر .
او لجامش و اولجامشى .
الجايتو
(
olj ytu
) ا خ . پ .
نام سلطان محمد خدا بنده پيش از آنكه در مذهب حنيف اسلام داخل گردد .
الجبر
(
aljabr
) ا . ع . علم جبر و مقابله .
الجمة
(
aljemat
) ع . ج لجام (
lej m
) .
الچخت
(
alcaxt
) و (
elcaxt
) و (
olcaxt
) ا . پ . طمع . و حاجت و اميد .
و چشمداشت .
الچنك
(
alcang
) ا . پ . - مأخوذ از تركى . پرورندهء فرمانبرداران خود - و جد سيوم .
الچوق
(
alcuq
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - الاچق .
الچى
(
elci
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - ايلچى و سفير و وزير مختار .
الچيچك
(
alcicak
) ا خ . پ . نام يكى از شاهزادگان تركستان .
الچيق
(
alciq
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - الاچق .
الحاج
(
elh j
) ع . ج لحج (
lahj
) و (
lohj
) .
الحاج
(
elh j
) م . ع . مضطر گردانيدن شخصى را بسوى كسى يق الحجه اليه .
الحاح
(
elh h
) م . ع . ستيهيدن در سؤال يق الح فى السؤال و درخواست و طلب چيزى كردن . و پيوسته باران باريدن .
و بر جاى بودن ابر . و سركش گرديدن شتر و ناقه . و فروخوابيدن ناقه بىعلتى . و ماندهء شدن مطيه . و آهسته رفتن آن . و ريش كردن پالان پشت ستور را .
الحاح
(
elh h
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تقاضا . و ابرام و اصرار و التماس و درخواست از روى عجز و فروتنى .
الحاد
(
alh d
) ع . ج لحد (
lahd
) و (
lohd
) .
الحاد
(
elh d
) م . ع . از حد درگذشتن در جرم . و پاس فرمان نكردن . و شريك گردانيدن با خداى . و ستم كردن . و نگاهداشتن غله را جهت گران فروختن . و عيب كردن كسى را .
و دروغ بربستن بر كسى . و لحد ساختن در گور .
و مايل شدن . و برگرديدن . و خصومت .
جدال نمودن . و از دين برگشتن . و الحد فى دين الله اى مال عنه و عدل .
الحاد
(
elh d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگشتگى از دين و بىدينى و كفر و بدعت در دين . و بتپرستى .
الحاس
(
elh s
) م . ع . گياه نخستين رويانيدن زمين يق الحست الارض . و چريدن ستور گياه زمين را . و كم چرانيدن ستور را .
الحاصل
(
alh sel
) ا . پ . كلمهء مأخوذ از تازى كه در اختصار كلام استعمال مىشود يعنى مختصرا و بالجمله و القصه .
الحاظ
(
alh z
) ع . ج لحظ (
lahz
) .
الحاف
(
elh f
) م . ع . ستيهيدن قوله تعالى
لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً .
و از بيخ بركندن ناخن را . و در بن كوه رفتن . و زيان رسانيدن .
و بناز دامن كشان رفتن .
الحاق
(
alh q
) ع . ج لحق (
lahaq
) .
الحاق
(
elh q
) م . ع . رسيدن . و رسانيدن و در چفسانيدن ( لازم و متعدى ) .
الحاق
(
elh q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رسيدگى و وصول . و رسيدن به كسى و يا به چيزى و پيوستگى و اتصال . و چسبيدگى و التصاق و منضم شدگى .
الحال
(
alh l
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - اين هنگام و همين وقت و همين حالا .
الحام
(
elh m
) م . ع . ساكن شدن ستور كه محتاج بزدن گردد . و فراگرفتن جنگ