البرز
(
alborz
) ا خ . پ . كوهى در ميان ايران و هندوستان . و نام پهلوانى . و نام قصبهاى در بلوك چولايخانهء خراسان .
البسة
(
albesat
) ع . ج لباس (
lab s
) .
البسه
(
albese
) ا ج . پ . - مأخوذ از تازى - پوشاكها و لباسها .
البوب
(
olbub
) ا . ع . دانهء هستهء كنار .
البومين
(
albomin
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - باصطلاح دواسازى هر جسمى كه شبيه بسفيدهء تخم مرغ باشد و بر دو قسم است :
حيوانى و نباتى .
البه
(
olbe
) ا . پ . نان خورشى كه البا نيز گويند .
الپ
(
alp
) - مأخوذ از تركى - مرد قوى و توانا . و بهادر و شجاع .
الپ ارسلان
(
alp - arsal n
) ا خ . پ .
نام پادشاه دويم از سلسلهء سلجوقى كه الب ارسلان نيز گويند .
الپتكين
(
alp - takin
) ا خ . پ . نام پدر زن سبكتكين كه الب تكين (
olob - takin
) نيز گويند .
الة
(
allat
) ا . ع . نيزهء كوچك كه پيكان آن پهن باشد . ج : ال (
all
) و الال (
el l
) و گوسپند ماده . و سلاح . و همهء آلات جنگ . و چوبى كه سر آن دو شعبه باشد . و آواز آب جارى . و يك بار آلت زدن .
الة
(
ellat
) ا . ع . هيئت نالندگى و قرابت . ج : الل (
elal
) .
الة
(
ollat
) ا . ع . ماشيهاى كه چراگاه وى دور باشد . ج : الل (
olal
) .
الت
(
alt
) ا . ع . بهتان .
الت
(
alt
) م . ع . الته حقه التا ( از باب ضرب ) كم كرد حق او را . و الته : بازداشت و بازگردانيد او را . و الته يمينا يعنى سوگند داد او را . و منه التك بالله . و يا خواست از وى سوگند را و . الته شهادة : طلب كرد از وى شهادت را تا او را بدان قوت باشد .
التاب
(
elt b
) م . ع . لازم و واجب كردن كارى را بر كسى يق التبه عليه اذا اوجبه .
التباء
(
elteb '
) م . ع . فله خوردن بچه . و فله دوشيدن .
التباد
(
elteb d
) م . ع . در يكديگر درآمدن و برهم چفسيدن برك و بسيار برگ شدن درخت .
التباس
(
elteb s
) م . ع . پوشيدن كار بر كسى يق التبس عليه الامر اى اختلط و اشتبه و اشكل .
التباس
(
elteb s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آشفتگى و پريشانى و تشويش . و شبهه و شك . و درهم آميختگى .
التباط
(
elteb t
) م . ع . دست و پاى بر زمين زدن شتر در رفتار . و كوشيدن .
و سرگشته شدن . و اضطراب كردن . و دست و پاى فراهم آوردن اسب . و گرد گشتن .
و لازم گرفتن چيزى را يق التبط القوم به اى طافوا به و لزموه .
التباك
(
elteb k
) م . ع . درهم و آميخته شدن كار .
التبان
(
elteb n
) م . ع . شير خويش را خود مكيدن .
التة
(
oltat
) ا . ع . عطيهء قليل . و سوگند دروغ . و سوگند غموس .
التتاب
(
eltet b
) م . ع . جامه پوشيدن .
التثاء
(
eltes
) م . ع . شلم چيدن يق خرجنا نلتثى .
التثاق
(
eltes q
) م . ع . تر و نمناك شدن .
التثام
(
eltes m
) دهانبند نهادن .
التجا
(
eltej
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پناه و نگهبانى . و درخواست و استدعا و التماس و تضرع . و التجا آوردن ف ل . : پناه آوردن . و التجا كردن : پناه گرفتن و در پناه و حمايت كسى درآمدن .
التجاء
(
eltej '
) م . ع . چون مهموز باشد پناه گرفتن . و چون يائى بود خواندن خود را بسوى غير قوم خود يق التجا الى غير قومه التجاء .
التجاء
(
eltej an
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور پناه . و از روى پناه . و از روى ناچارى و بطور ناچارى و لابدى .
التجاج
(
eltej j
) م . ع . بهم درشدن آوازها يق التجت الاصوات اى اختلطت .
و درهم شدن امواج يق التج البحر اذا اختطلت امواجه .
التجاج
(
eltej j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لجاجت و اصرار در كارى كه وى را از آن منع مىكنند .
التجاجا
(
eltej jan
) م ف . پ .
- مأخوذ از تازى - مصرانه و بطور لجاجت .
التجام
(
eltej m
) م . ع . بىزبان شدن . و گنگ شدن .
التح
(
altah
) ص . ع . هو التح شعرا منه : او معانى بديعآورتر است از وى .
التحاء
(
elteh '
) م . ع . چون واوى باشد بركندن پوست از درخت . و باز كردن گوشت از استخوان و جز آن . و چون يائى بود ريش برآوردن كودك
التحاب
(
elteh b
) م . ع . به راه فراخ رفتن .
التحاج
(
elteh j
) م . ع . مشتبه گرديدن كار بر كسى يقال التحج عليه الامر .
و مضطر گردانيدن .