تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 361

مساهمون:

ص٣٦١
اكوار . ج كور (
kur
) .

اكواز

(
akv z
) ع . ج . كوز (
kuz
) .

اكواع

(
akv '
) ع . ج . كوع (
ku '
) . و ج . كاع .

اكوان

(
akv n
) ا . خ . پ . ديو معروف كه با رستم جنگ كرد و كشته شد .

اكوان

(
akv n
) ع . ج . كون (
kavn
) .

اكوان

(
akv n
) ا . پ . گل ارغوان .

اكور

(
akvor
) ع . ج كور (
kur
) .

اكوع

(
akva '
) ص . ع . بزرگ كاع . و كج ساق دست .

اكول

(
akval
) ا . ع . زمين بلند شبيه بكوه .

اكول

(
akul
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پرخور و ربوس ورزد و رژد و رس .

اكولة

(
akulat
) ا . ع . بزنازاينده . و بزى كه آن را جهة خوردن فربه كنند .

اكولة

(
okulat
) ا . ع . بزى كه جهة شكار گرگ و نحو آن استاده كنند .

اكوم

(
akvam
) ا . ع . بلند هرچه باشد . و زير پستان مرد .

اكومان

(
akvam ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه - دو زير پستان مرد .

اكوهداد

(
ekvehd d
) م . ع . سر در واداشتن . و لرزيدن چوزه پيش مادر تا خورشش دهد . و رنج و تعب رسيدن كسى را .

اكويداد

(
ekveyd d
) م . ع . پير گرديدن . و لرزه‌زده شدن .

اكويلال

(
ekveyl l
) م . ع . پستك شدن . و كوتاه گشتن .

اكهاء

(
akh '
) ا . ع . مردمان دانا و آگاه .

اكهاء

(
ekh '
) م . ع . بدم گرم كردن سر انگشتان سرما رسيده را . يق اكهى اكهاء . و باز ايستادن از طعام . يق اكهى عن الطعام .

اكهاد

(
ekh d
) م . ع . مانده گرديدن . و مانده گردانيدن .

اكهام

(
ekh m
) م . ع . سست و كند شدن بينائى .

اكهب

(
akhab
) ص . ع . پليد بتيرگى مايل . يا سياه . يا تيرهء مايل بسياهى . يق جمل اكهب . كهب (
kohb
) ج .

اكهى

(
akh
) ص . ع . مردى كه بر روى او كلف باشد . و گنده دهن . و بد دل سست و ا . سنگ بىشكاف و بىرخنه . و صخرة اكهى نام كوهى .

اكى

(
aky
) م . ع . اكى اكيا ( از باب ضرب ) : وثيقه گرفت از وام‌دار بگواهان .

اكيات

(
aky t
) ع . ج كيت (
kayyet
) و كيت (
kayt
) .

اكياح

(
aky h
) ع . ج كاح و كيح (
keyh
) .

اكيار

(
aky r
) ع . ج كير (
keyr
) .

اكياس

(
aky s
) ع . ج كيس (
koys
) (
keys
) .

اكياس

(
eky s
) م . ع . پدر فرزندان زيرك شدن . و فرزندان زيرك آوردن .

اكياش

(
aky c
) ص . ع . ثوب اكياش نوعى از جامه كه رشته‌اش را دوباره ريسند همچو خز و پشم و جامهء هيچ‌كاره .

اكيال

(
aky l
) ع . ج . كيل (
kayl
) .

اكيح

(
akyah
) ص . ع . اسنان اكيح دندانهاى سخت و ستبر .

اكيخ

(
akix
) ا . پ . روده و امعاء و و تر عضله . و زه كمان و زه تار . و رودهء انباشته از مصالح .

اكيد

(
akid
) ص . ع . محكم و استوار .

اكيدا

(
akidan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور استوارى و بطور استحكام .

اكيراح

(
okayr h
) ا . ع . جايگاه چند كه ترسايان در روز عيد خود بدان جاى شوند .

اكيس

(
akyas
) ص . ع . زيرك و دانا .

اكيك

(
akik
) ص . ع . يوم اكيك روز گرم و باد .

اكيل

(
akil
) ا . ع . اكول . و بزى كه جهة شكار گرگ و نحو آن استاده كنند و چار پائى كه آن را سبع خورده باشند . و همكاسه . و خورنده .

اكيلة

(
akilat
) ا . ع . بزى كه جهة شكار گرگ و جز آن استاده كنند . و بزى كه براى خوردن فربه نمايند . و چارپائى آن را سبع خورده باشند .

اگ

(
aq
) ا . پ . بلغت زند و پازند گندم و حنطه .

اگال

(
og l
) ا . پ . باقىمانده از تانبول خائيده شده .

اگر

(
agar
) پ . كلمهء شرط .

اگر

(
agar
) ا . پ . سرين و كفل .

اگر

(
eger
) و (
agar
) ا . پ . ريشه ايست خوشبوى و معطر كه بتازى و ج (
voj
) گويند .

اگرا

(
ogr
) ا . پ . نوعى از آش آرد .

اگر چند

(
agar - cand
) پ . كلمهء شرط و علاقه و بمعنى هرچند و چندان نيز مىباشد و مخفف اگرچه‌اند نيز هست .

اگرچه

(
agar - ceh
) پ . كلمهء شرط و علاقه و بمعنى هرچه نيز مىباشد .

اگرفت

(
agereft
) ا . پ . مقدار معينى از گناهان .

اگرنه

(
agar - nah
) پ . كلمهء شرط كه در نفى استعمال كنند .

اگريون

(
agaryun
) ا . پ . خشك ريشه‌اى كه در پوست آدمى برآيد و بتازى قوباء گويند . و جرب و خارش .

اگست

(
agast
) ا . پ . ستاره‌ايست كه