تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 22

مساهمون:

ص٢٢
منصور خليفهء عباسى روگردان شد عيال خود را بدين جاى فرستاد و پس از آن مأمن دزدان گرديد .

آرمان

(
rm n
) ا . پ . حسرت . و آرزو . و پشيمانى و افسوس . و رنج . و خوراكهائى كه زن آبستن آرزو مىكند .

آرمة

(
remat
) ص . ع . سال قحط .

آرمة

(
remat
) ا . ع . دندان .

آرمدن

(
ramedan
) ف ل و م . پ . آراميدن .

آرمده

(
ramede
) ص . پ . آرميده .

آرمده

(
ramde
) ا . پ . ايذا و آزار . و آزردگى و رنج و اندوه . و ندامت و پشيمانى . و توبه . و تأسف .

آرمش

(
r mec
) ا . پ . آرامش .

آرمگاه

(
ramg h
) و آرمگه (
ramgah
) ا . پ . مر . آرامگاه .

آرمنده

(
rmande
) ص . پ . آسوده و داراى راحت و آرام . و آرام‌كننده و تسلى دهنده .

آرمون

(
rmun
) ا . پ . پولى كه پيش از كار فرمودن به كار گرو مزدور بر سبيل مساعده مىدهند .

آرميدگى

(
ramidegi
) ا . پ . آسودگى و استراحت و فراغت و آسايش . و حيا و خجالت و شرمسارى .

آرميدن

(
ramidan
) ف ل . پ . آراميدن .

آرميده

(
ramide
) ص . پ . قرار گرفته . و سكونت يافته و ساكن شده .

آرن

(
ran
) ا . پ . آرنج و بازو .

آرنج

(
ranj
) ا . پ . مرفق و بندگاه ساعد و بازو .

آرنده

(
rande
) ص . پ . آورنده .

آرنگ

(
rang
) ا . پ . آرنج .

آرنگ

(
rang
) ا . پ . رنج و محنت و اندوه . و آزار . و رنگ و لون . و فريب و مكر و حيله . و گونه و طرز و روش و شكل و طريقه . و فرمانفرما و حاكم ملك . و يك قسم ميوه و شك و شبهه و گمان . و شبه و مانند و نظير . و م ف . ظاهرا و آشكارا . و هرگز .

آرنگ آرنگ

(
rang - rang
) ص و م ف . رنگارنگ و گوناگون .

آرنو

(
arnu
) ا خ . پ . رودى در ايتاليا كه ايالت تسكان را مشروب مىكند و مىگذرد از فلورانس و پيزو پس از آنكه 220 كيلومتر امتداد طى كرد در بحر الروم مىريزد .

آرو

(
ru
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - شفتالو .

آرواره

(
rv re
) ا . پ . استخوان صورت كه در آن دندانها مرتكز شده و قرار گرفته‌اند .

آروغ

(
ruq
) ا . پ . باد با صدائى كه از گلو خارج مىشود و رجفك و رجك نيز گويند .

آروغيدن

(
ruqidan
) ف ل . پ . آروغ زدن . و بيرون آمدن باد با صدا از گلو .

آروق

(
ruq
) ا . پ . آروغ

آرون

(
run
) ا . پ . صفت خوب و و نيك و دلكش و مرغوب .

آروند

(
rvand
) ا . پ . شأن و شوكت و شكوه .

آرونديدن

(
ruandidan
) ف ل . پ . بيكار بودن و شپش گرفتن .

آروين

(
rvin
) ا . پ . تجربه و امتحان و آزمايش .

آره

(
re
) ا . پ . گوشتهاى بن و بيخ دندان .

آره

(
re
) پ . كلمهء غير موصول كه در جواب و تصديق استعمال كنند درصورتىكه مقابل محترم نباشد و الا بله گويند .

آرى

(
rey
) ا . پ . گوشت بن دندان . و آره .

آرى

(
ri
) كلمهء غير موصول بمعنى آره و بلى . و البته . و فى الحقيقة .

آرى

(
ri
) و (
riy
) و آرية (
riyat
) ا . ع . آرية اخيه‌اى كه چارپايان را بدان بندند . و باصطلاح فقه معلف . ج : اوارى و اوارىّ .

آريد بريد

(
rid - barid
) ا . پ . داروئى كه از سيستان آورند و مانند پيازى بود از وسط بريده شده و آشاميدن آن گويند ادرار حيض آورد .

آريدن

(
ridan
) ف م . پ . آراستن .

آرير

(
rir
) ص . پ . عاقل و دانا و زيرك و هوشيار . و پرهيزگار و پارسا .

آريغ

(
ariq
) ا . پ . عداوت و كينه و نفرت كه از كسى در دل جاى كند .

آرين

(
rin
) ا . پ . نوعى از اندازه كه بتازى ذراع گويند .

آز

(
z
) ا . پ . حرص . و ابرام در كارى . و خواهش و ميل . و محبت . و هوى و هوس . و رغبت و طمع . و ا خ . نام شهرى .

آز

(
z
) ص . پ . طامع و طمع‌كار و حريص .

آزا

(
z
) م ف . پ . محاذى و روبرو و مقابل .

آزا

(
z
) ا . پ . مصطكى .

آزاب

(
z b
) ا . پ . مرد ناكدخدا .

آزابستان

(
z best n
) ا . پ . دفترى كه در آن اسم مردان ناكدخدا ثبت شده .

آزاج

(
z j
) ع . ج . ازج .

آزاد

(
z d
) ص . پ . هر چيز بىعيب و نقص بسيط - مقابل مركب - و هر چيز راست بدون اعوجاج . و مستقل و منفرد و يگانه . و مختار خود . و عتيق و كسى كه مملوك نباشد و غير بنده . و رها و رستگار و رها شده و خلاص شده و معاف و نجات يافته . و كسى كه بىقيد و تعلق بود . و قطع تعلق از ماسوا كرده . و چيزى باشد كه هميشه سبز و خرم بود . و خرماى تازه و تر و هر درختى كه ميوه و بار ندهد مانند درخت سرو . وا . درخت جنگلى كه در جنگلهاى مازندران فراوان است . و يك قسم ماهى كه گوشتش بسيار