تركيبات شيميائى :
ميوه داراى كوئرستين
Quercetin
، اسيدهاى آلى نظير ماليك اسيد ، بوتيريك اسيد ، ويتامينهاى
B 1 , A
،
B 6 , B 2
و ويتامين
C
، پكتين ، كلسيم مالات ، مانيت ، تانن و دانهها حاوى 13 - 12 درصد روغن زردرنگ ، كاروتن و زآكسانتين
Zeaxantin
است .
خواص درمانى : قابض ، ضد اسكوربوت ، ضد انگل
موارد مصرف درمانى :
ميوه سرشار از ويتامين
C
است و از آن براى رفع عوارض ناشى از فقدان ويتامين
C
، و در موارد عدم اشتها ، ضعف دوران نقاهت و كمخونى استفاده مىشود . ميوهها آنتى اسكلروتيك بوده و روند پيرى را كند نموده و مقاومت بدن را در برابر بيمارىهاى عفونى و تشعشعات افزايش مىدهد . در استعمال خارج از ميوه له كرده براى جلوگيرى از خونريزى زخمهاى باز استفاده مىشود .
از ميوه ژله و مربا تهيه مىشود همچنين به عنوان طعمدهنده به چاىها ، ليكورها افزوده مىشود . روغن استخراج شده از دانه در آنژين دوپواترين و در استعمال خارج در بيمارىهاى پوستى مورد مصرف دارد .
Code - 2707
تيواج
Holarrhena antidisentrica Wall .
تيواج
Taiwaj
نام پوست درختچهاى است كوچك به ارتفاع تا 10 متر از خانواده
Apocyanaceae
، پوست ساقه به رنگ قهوهاى روشن ، بدون كرك يا كركدار . برگها متقابل ، بيضوى ، نوكتيز ، كمى موجدار به درازاى 20 - 10 و پهناى 10 - 5 سانتيمتر با 14 - 10 زوج رگبرگ فرعى ، دمبرگ بسيار كوتاه و گلها سفيد ، بدون بو ، كنارى يا در انتهاى شاخهها به صورت گل آذين ديهيم . ميوه استوانهاى كشيده ، درازا 38 - 20 سانتيمتر و قطر 8 - 6 ميليمتر ، دانهها باريك به درازاى 8 ميليمتر داراى كركهاى دراز قهوهاىرنگ .
پراكندگى :
نواحى جنوبى آسيا : هند ، مالايا ، برمه ، تايلند ، هند و چين و پاكستان . در ايران رويش ندارد .
تاريخچه و موارد مصرف آن در طب سنتى :
گياه از زمانهاى بسيار دور در هند با نام سنسكريتى
Kutaja
و
Kalinga
مورد مصرف داشته است .
" چاراكا " دانه آن را با نام
Indrayava
براى درمان اسهال توصيه نموده است . به هندى آن را
Kurchi
و
Kureya
و به اردو آن را تيواج هندى مىنامند .