تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠

تاريخچه :

منشاء اوليه گياه مكزيك و امريكاى مركزى مىباشد و بوميان آنجا متجاوز از هفت هزار سال است كه آن را كشت مىنمايند . در اوائل قرن شانزدهم به وسيله كريستف كلمب به اسپانيا برده شده و به زودى در منطقه مديترانه كشت گرديده است . امروزه نيز كشت آن در جنوب اروپا بيشتر رواج دارد به هر صورت گياه از جنوب اروپا به ساير مناطق راه يافته است . كولپپر حدود 1650 ميلادى آن را توصيف كرده و طبيعت آن را گرم و خشك دانسته و تقريبا همان اثرات درمانى كه امروزه براى آن قائل مىباشند ذكر نموده است
( Culpeper's p : 268 )
. كشت گياه از حدود 1930 ميلادى در ايران رواج دارد . آغاز شناخت و مصرف آن بعد از مقتول شدن ناصر الدين شاه مىباشد . از آنجا كه تاريخچه ، تركيبات شيميائى و اثرات درمانى اين گياه و
Capsicum annuum
يكى مىباشد از شرح مجدد خوددارى مىشود . براى اطلاع به كد 1203 ذيل فلفل فرنگى مراجعه شود . فقط اضافه مىنمايد كه معمولا براى سردى پا و دست مقدارى از پودر ميوه را در جوراب مىريزند مشروط بر اينكه زخمى در پا وجود نداشته باشد . ضمنا از ميوه‌هاى اين گياه در دامپزشكى به صورت پودر به‌عنوان محرك معده ، ضد نفخ و از خارج جهت روياندن مو به شكل تنتور استفاده مىشود براى اين منظور از پودر براى گاو و اسب مقدار 4 - 3 و براى سگ 3 - 06 ، 0 گرم و از تنتور براى گاو و اسب 15 - 8 ميلىليتر و سگ 1 - 3 ، 0 ميلىليتر به صورت رقيق شده با آب استفاده مىشود . گياه را در مصر فلفل اخضر و شطه و بعضى كشورهاى عربى آن را دار فلفل و فلفل احمر و به پارسى فلفل سبز ( ميوه نارس ) ، فلفل قرمز ( ميوه رسيده ) ، فلفل فرنگى و فلفلمويه مىنامند .

توجه :

بادار فلفل و فلفلمويه طب سنتى كه رازى ، ابن سينا ، ابو ريحان و ديگران از آن استفاده درمانى مىنموده اند فرق دارد و در كليه كتب قديم اعم از ادويه مفرده و قرابادين‌ها منظور از دار فلفل ميوه و فلفلمويه ريشه درختچه يا بوته‌اى است كه نام علمى آن
Piper longum L .
و مترادف آن
Chavica roxburghii Miq
مىباشد كه بومى هند است و به سانسكريت آن را
Trirana , Pippali
و به هندى
Pipli
و
Pippilimool
مىنامند .
Code - 1214
ترتيزك تلخ
Cardamine amara L .
گياهى است چندساله ، با ساقه ايستاده ، علفى ، منشعب بدون كرك به ارتفاع 20 تا 50 سانتيمتر از خانواده
Cruciferae
داراى برگ‌هاى شاخه‌اى ، تعداد برگچه‌ها متعدد ، گل سفيد يا سفيد شيرىرنگ ، نسبته بزرگ مجتمع در خوشه ، ميوه خرجين .
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 80 | ابو القاسم سلطانى