تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 526

مساهمون:

ص٥٢٦
سرما ، قرحه لوقوماتا 1 * و قرحه اخلوس ؟ موثر است ( ديوسكوريد : 2 * ) ، ريشه غده‌اى شكل آن را مانند شلغم مىخورند ( ابو ريحان به نقل از رازى : 3 * ) ، گيرهاى امعاء و احشاء را باز مىكند ( هروى : 4 * ) ، چرك گوش و زخم آن را درمان و علاج كرى است . خوردن بيخ آن خلط بد ايجاد مىكند ( ابن سينا : 5 * ) ، قبل از خوردن بيخ آن بايد آن را جوشانده و چند بار آب جوشانده آن را به دور ريخت ( ابن بيطار : 6 * ) ، مدر و خارج‌كننده سنگ كليه مىباشد و با عسل در سختى دفع ادرار سودمند است عصاره آن جهت رفع لكه سپيد روى قرنيه كه از زخم به وجود آمده باشد موثرتر مىباشد و ماليدن جوشانده آن بر بدن از نزديك شدن جانوران موذى خصوصا مار جلوگيرى مىكند . براى پيشگيرى از زيان رساندن آن به كبد آن را با صمغ بايد مصرف نمود . مقدار خوراك آن حدود 5 / 3 گرم و جانشين آن افسنتين است خوردن سى عدد از ميوه آن با سركه جنين و مشيمه را خارج مىكند و اگر ريشه خشك شده آن را با آرد گندم و روغن خمير كرده و نان تهيه نمايند خوردن حدود 35 گرم آن در روز ، بواسير ظاهرى و باطنى را درمان مىكند ( حكيم مومن : 7 * ) ، ريشه آن در تنگى نفس و آسم مزمن موثر و ضماد ريشه آن با عسل براى كلف 8 * ، بهق 9 * ، نمش 10 * و برص خوب است ( عقيلى خراسانى : ( 11 * ) ) . امروزه نيز گياه را به عربى لوف الحيه و اذن القسيس مىنامند . ( 1 * ) - لوقوما -
Leukoma
بياض ، بياضه فى العين ، مراجعه شود به زيرنويس كد 988 همين مجموعه ( 2 * ) - تت دياسقوريدوس م - 2 ص 219 ش 165 ( 3 * ) - تت صيدنه عپ 399 و 334 ( 4 * ) - تلخيص از الابنيه ص 301 ( 5 * ) - تت قانون عب ص 351 ( 6 * ) - تت جامع مفردات ج 4 ص 114 ( 7 * ) - تلخيص از تحفه حكيم مومن 235 ( 8 * ) - كلف ، تفسه ، كلفه ،
Lentigo
و
Cyasma
مراجعه شود به زيرنويس كد 1002 همين مجموعه ( 9 * ) - بهق
Vitiligo
مراجعه شود به زيرنويس كد 2138 همين مجموعه ( 10 * ) - نمش
Ephelid
، كنجده رجوع شود به زيرنويس كد 2002 همين مجموعه
Code - 2164
قرفه البيضاء
Drimys winteri Forst
درختى است هميشه سبز به ارتفاع 12 - 10 متر از خانواده
Magnoliaceae
، برگها متناوب ، بيضى كشيده به درازاى 20 - 15 سانتيمتر ، داراى دمبرگ ، در اثر فشار دادن و له نمودن برگ بوى عطر از آن به مشام مىرسد ، گل به رنگ سفيد عاجى و محل رويش آن امريكاى جنوبى به‌ويژه شيلى ، برزيل و ماگلان مىباشد .
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 526 | ابو القاسم سلطانى