تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 496

مساهمون:

ص٤٩٦
برگ بيضوى دراز ، نوك‌تيز ، پهنك در هر دو سطح داراى تارهاى ترشحى و غير ترشحى مىباشد . گلهاى زنگوله‌اى شكل و كوچكتر از نوع
Purpurea
و از تيرماه تا شهريور در نوك شاخه‌ها به رنگ سفيد كثيف يا زرد كرمى و مجتمع به صورت خوشه ديده مىشوند و داراى لكه‌هاى مايل به قرمز و ميوه به شكل كپسول مىباشد . محل رويش گياه نواحى كوهستانى رومانى ، مجارستان ، يونان و هنگرى مىباشد . قسمت قابل مصرف : برگ گياه مىباشد .

تركيبات شيميائى :

گياه داراى هتروزيدهائى به شرح زير با ريشه استيل مىباشند . 1 - ديگوكسين
Digoxin
يا ديلاناسين
Dilanacin
، كورديوكسيل
Cordioxil
، لانوك‌سين
Lanoxin
به فرمول
C 41 H 64 O 14
2 - دسلانوزيد
C 47 H 74 O 19 , Deslanoside
3 - ديگوكسىژنين
Digoxigenin
يا
C 23 H 34 O 5 Lanadigenin
4 - ديلانين
Dilanin
5 - لاناتوزيدهاى
C , B , A
كه چهار برابر قويتر از گليكوزيدهاى نوع
Purpurea
مىباشد .

خواص :

برگها از برگ نوع
Purpurea
قويتر و سمّىتر مىباشند و بايد 4 / 1 - 1 درصد مخلوطى از گلوكوزيدهاى مقوى قلب شامل ديگوكسين ، ديژى توكسين ، استيل ديگوكسين ، استيل ديژيتوكسين
Deslanoside
و لاناتوزيد
A
را در بر داشته باشد . گرچه از گياه براى رفع بعضى عوارض قلبى با منشاء دريچه ميترال ، تاكيكاردى ، نامنظم بودن فعاليت قلب استفاده مىشود ولى بيشتر از لانوزيد
C
به مقدار 5 / 1 تا 2 ميلىگرم منقسم در چند دفعه در روز به مدت 5 - 3 روز استفاده مىشود .
Code - 2083
گل انگشتانه زرد
Digitalis lutea L .
گياهى است علفى به ارتفاع تا يك متر ، ساقه بدون كرك ، برگ باريك ، دندانه‌دار ، شفاف ، گلها كوچك به رنگ زرد شيرى متمايل به زرد و بدون لكه و خال و مجتمع به صورت خوشه مىباشند .