فضاى ولوولها و بىكفايتى ولوول ميترال و اتساع قلب مستعمل است به خصوص در وقتى كه با استسقاى زقى همراه باشد " 4 * .
و در سال 1899 ميلادى ناظم الاطباء درباره آن مطالبى مىنويسد كه خلاصه آن چنين است عصاره گياه كامل به مقدار 5 / 1 - 1 گرم در روز بهترين داروى قلب مىباشد ضربان قلب را كند كرده و قدرت آن را افزايش داده و ضربان شريانى را منظم و ترشح ادرار را زياد مىكند ، در طپش قلب ناشى از ضعف اعصاب ، عدم نظم حركات قلب ، اعم از آنكه اختلال در ثقبهها و دريچههاى قلب باشد يا نباشد و در تنگى ثقبه دريچه سه لختى ، اتساع قلب ، و كليه اختلالات قلبى كه باعث هيدروپيزى يا تشنج دست و پاها شده باشد آن را به كار مىبرند در آسم قلبى تركيبى از آن بايدور پطاسيم موثرتر خواهد بود 5 * .
وى همچنين از اشكال داروئى موگه ، گرد موگه ، عصاره آبى موگه ، شراب قلبى موگه و پوسيون را ذكر مىنمايد .
تركيبات شيميائى :
موگه متجاوز از 20 گليكوزيد مقوى قلب را دارا مىباشد كه مهمترين آنها عبارتند از :
كنوالوزيد
Convlallosid
، كنوالاتوكسين
Convallatoxine
كه به كنوالاتون و كورگليكون تجزيه مىشود ، كنوالارين
Convallarine
، كنوالامارين
Convallamarine
، كنوالاتوكسول
COnvallatoxol
،
Conval larinycoside , Locundyosid
همچنين موادى نظير روتين ،
Isorhamnetic
،
Kaemferog lycosid
و اسيدها مانند كلروژنيك اسيد ، كافهئيك اسيد ، فروليك اسيد ، ماليك اسيد و بالاخره اسانس حدود 05 / 0 درصد كه بوى مطبوع آن مربوط به آن است ، رزين ، ساپونين ، كولين ، كلسيم اكسالات ، كاروتن و موم مىباشد .
Cardenolides
قسمتهاى هوائى گياه به آن اثرى شبيه ديژيطال را مىدهند .
از جوشانده گلها در انسداد مجارى ادرار ، سكته ، ضعف حافظه ، خيز عمومى انساج و در روسيه در صرع نيز استفاده مىشود .
ريشه موگه در سوختگيها ، زخمها و آثار باقيمانده از زخم مورد مصرف دارد .
تداخل داروئى :
با بتابلوكرها براديكاردى را افزايش مىدهد همچنين اثر ديگوگسين با مصرف توام آن با سركه بيشتر مىشود .
منع مصرف : در حاملگى ، شيردهى ، كودكان
اشكال داروئى و مقادير خوراك :
گرد برگ و گل : 5 - 1 گرم در روز همراه با عسل در طپش قلب 1 گرم و 5 گرم آن قىآور مىباشد .