تركيبات شيميائى :
ريشه حاوى ايزوفلاونهائى نظير
Genistein , Biochanin a , Aptogenin
و گلوكزيد باپتين
Baptin
و آلكالوئيد
Cytisine
، كومارين و پلىساكاريد مىباشد .
خواص درمانى :
ريشه اثر ضدعفونىكننده ، ضد نزله ، پائينآورنده تب ، مسهلى و قىآور دارد .
موارد مصرف درمانى :
در مواردى كه عفونت وجود دارد بهويژه در نزله ، عفونت گوش ، بينى ، فارنژيت ، لارنژيت ، التهاب لوزه ، التهاب سينوس به صورت خوراكى و در زخم دهان ، ژانژيويت
Gingivitis
و به منظور پيشگيرى از پيوره به شكل دهانشويه مصرف مىشود .
در موارد التهاب سيستم لنفاتيك
Adenitis
، در اوايل تب روده يا تيفوئيد ، تب لازم يا تب راجعه
Hectic fever
، مخملك و در استعمال خارج در زخمهاى منتشر مانند گانگرن كه منجر به مرگ نسج مىشود ، زخم نوك پستان ، عفونتهاى پوستى ، كورك ، ترشح واژن و رماتيسم مصرف مىشود . بوميان از ريشه و گياه به عنوان قىآور و مسهل استفاده مىنمايند و هومئوپاتها از ريشه در تبها بهويژه تب تيفوئيد همچنين در آنتريت ، پريتونيت ، آفت ، زخم دهان و زبان استفاده مىنمايند .
اشكال داروئى و مقادير خوراك :
1 - جوشانده : نصف تا يك قاشق چايخورى ريشه خشك براى يك فنجان آب كافى مىباشد زمان جوشاندن 10 تا 15 دقيقه و سه بار در روز مصرف مىنمايند .
2 - تنطور : 1 ميلىليتر سه بار در روز
3 - به صورت تركيب در عفونتها با
Myrrh , Echinaceae
و در تورم غدد لنفاوى
Adenitis
مخلوط با بلسكى يا علف شير يا بىتىراخ
Galium aparine
تجويز مىشود .
Code - 861
حرف برى
Barbarea vulgaris R . BR
گياهى است به ارتفاع 30 تا 60 سانتيمتر ، داراى ساقه راست از خانواده
Cruciferae
كه در كنار جادهها ، اراضى مرطوب ازتدار و جنگلهاى اروپا تا ارتفاعات 1500 متر مىرويد وجود آن در ايران مشكوك است . برگها بدون بو با طعم تند ترهتيزك و پهنك قاعده به قطعات نامنظم تقسيم شده و آخرين قطعه كه در انتها قرار دارد بزرگتر از سايرين و داراى دمبرگ دراز مىباشد ولى برگهاى قسمت انتهائى ساقه دمبرگ ندارند . گلها زردرنگ به صورت خوشههاى دراز مىباشند .
قسمت قابل مصرف : برگها مىباشند .