دانشمندان مىگويند : كرفس داراى هيدرات دوكربن ، آلبومين ، چربى و مواد معدنى مىباشد و صد گرم آن 31 كالرى حرارت حياتى تولد مىكند و هيدرات دوكربن ماده‌اى است كه براى هضم غذا و دفع ميكروبهاى روده كمك مىكند و ديابت را پايين مىآورد . مواد معدنى در كرفس عبارت است از : پتاسيم ، سديم ، منيزيم ، كلر ، فسفر ، گوگرد ، آهن . گياهى است علفى و دو ساله از تيره چتريان به ارتفاع 20 تا 60 سانتىمتر كه در اكثر نقاط ، خصوصا در نواحى بحر الرومى ( و همچنين ايران ) فراوان است . اين گياه جزو سبزيهاى خوراكى است و در اغذيه مصرف مىشود . « 1 » به فارسى كرفس و در كتب طبّ سنّتى با نام كرفس تابستانى نام برده شده است . از سبزيهاى خوردنى است . دو ساله با دمبرگ‌هاى گوشتى و دراز و سفيد شده آن را خام يا پخته با غذا مىخورند .

از نظر تخم و بيخ يا ريشه آن مورد توجه است . از نظر طبيعت گرم و خشك است . تخم كرفس وحشى باز كننده گرفتگىها و انسداد است و به هضم غذا كمك مىكند و از نظر خواص طبى از ريشه آن قوىتر است و براى استسقا و تسكين دردها مفيد است . « 2 » كرفس داراى شوره است ، مثانه و كبد را اصلاح و زهكشى مىكند و نيز خون را پاك مىنمايد . « 3 » جوشانده برگهاى كرفس به مقدار سى گرم در يك ليتر آب مخلوط با شير در بيماريهاى ريوى و گرفتگى صدا ، دارويى عالى ، مقوى و مدرّ است . « 1 » كرفس سرشار از ويتامين