تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 304

مساهمون:

ص٣٠٤

گزينش :

الياف و صمغش ارزش دارويى دارد آن را نشترى مىزنند و شيره از آن مىتراود و مىبندد و ماده بوره‌اى كه در آن است از هر ماده بوره‌اى ديگر براى خوردن بهتر است .

خاصيت :

گل و برگ و افشره گل و برگش مىخشكاند و نمىگزد و گس مزگى دارد اليافش قوت آن را دارد و خشك‌تر است افشره برگش را مىگيرند و نگاه مىدارند كه خشكنده بىآزار است .

آرايش :

خاكستر چوبش كه با سركه باشد ، زگيلهاى ايستاده و واژگون را خشك كند و برمىكند الياف ريشه‌اش در رنگ مو وارد است .

زخم و قرحه :

ساييده پوست و برگ آن بر بريدگى و زخمهاى بدخيم و تر گذارند مفيد است .

مفاصل :

آب‌پزش را بر نقرس مالند داروى خوبى است .

سر :

افشره پوست تر آن يا آب برگش يا روغن گل در پوست انار بجوشد و در گوش چكانند درد گوش از بين برود . آب‌پزش سرشويه شود ، شوره را از بين مىبرد .