تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١

خواص - كاربرد :

له شده اين گياه و پختن آن را به‌عنوان ضدعفونىكننده و التيام‌دهنده روى زخم‌ها مىگذارند . در چين اين گياه را براى بند آوردن خونريزى ، معالجه قانقاريا و ناراحتيهاى دندان مصرف مىكنند . « 1 »

* لعوق

به فارسى بطور كلى سنجد ولى در مناطق مختلف ايران داراى نامهاى محلى است ، در كردستان آن را « سرين چك » در آذربايجان « ايد ، ايكده » ، در اطراف تهران « پستانك » و در اصفهان « غبيده بادام » گفته مىشود . در كتب طب سنتى با نامهاى غُبيرا ، چوب دانه ، نُقد و بُل نام برده شده است .

مشخصات :

درخت سنجد كه به‌صورت درختچه بزرگ يا درخت كوچكى ديده مىشود داراى برگهاى بيضى شكل نيزه‌اى است روى برگها نقره‌اى كبود و پشت آن نقره‌اى و به همين دليل است كه آن را غبيرا مىنامند چون اغبر است . گلهاى آن كوچك زرد رنگ ، معطر با عطر قوى كه بوى آن تا فاصله زيادى منتشر مىشود و اغلب ايجاد حساسيت مىنمايد .

تركيبات شيميايى :

از نظر تركيبات شيميايى ، در پوست آن آلكالوئيد اله‌آگنين و يك آلكالوئيد چسبناك روغنى ديگر وجود دارد و از اعضاى گياه و گل آن كمى اسانس روغنى جدا گرديده است . « 1 »
هامش
( 1 ) - همان ، ج 7 ، ص 346 ؛ صيدنه ، ص 125 .
( 1 ) - معارف گياهى ، ج دوم ، ص 164 .