رحم و معده و جگر و مقوى آنها مىباشد و از خواصش اين است كه اگر زن پس از ادرار ، بخور آن نمايد و باز ادرار آيد نشانه آن است كه زن مىتواند حامله شود . خوراكش موجب غم و اندوه است و مصلحش سنبل رومى مىباشد . مقدار خوراك آن از نيم تا يك درم است و در كتاب منهج استعمال آن را در روغنها و مرهمها ذكر كرده است . مضر براى گرم مزاجان و مصلحش صندل و گلاب مىباشد . بدلش ميعه سائله است . « 1 » شبنمى كه بر اين گياه نشيند از ماده‌اى كه در اين گياه است تأثير مىپذيرد و از ماده تراوشى و شبنم چيزى پديد مىآيد كه بوى خوش دارد . بزها وقتى در چراگاه به اين گياه مىرسند و از آن مىچرند و گردن به گياه مىسايند اين ماده به موى و پشم آنها مىچسبد و مردم آن را از موى و پشم جدا مىكنند و اين جدا شده را لادن نامند . دهانه رگها را باز مىكند ، با روغن مورد سبب رويش ، فزونى ، تراكم و نگهدارى مو مىشود . تناولش داروى سرفه است . « 2 »