ج : اگر با آسياهاى فلزى آرد تهيه شود ، مواد چربى و فسفرى گندم كه ضد پوسيدگى هستند با سبوس خارج مىشود . بهعلاوه گلوتن كه تنها قسمت ازتدار گندم است ، خارج مىگردد . لذا آرد با الك شدن مواد زير را از دست مىدهد :
1 - مواد چربى .
2 - تقريبا كليه مواد بياض البيضى .
3 - سيليس كه كمك مؤثرى در تشكيل دندانها مىنمايد و به استخوانها نرمى مىدهد و چون با اكسيژن توأم گردد كليهها و قلب را تقويت مىكند و كمبود آن يكى از علل مستعد كننده بيمارى قند مىباشد .
4 - فلوئور كه در ساختمان عاج دندانها و استخوانها به كار مىرود .
5 - فسفر كه براى سفت شدن استخوانها لازم است .
6 - منيزيوم كه عدمش موجب پيدايش گواتر و احتمالا سرطان مىشود .
7 - آهن كه كمبودش سبب كم خونى گرديده و با فسفر و منيزيوم تشكيل دهنده سلولهاى عصبى هستند و آهن قسمتهاى اصلى متشكله خون مىباشد .
نوعى از جو وحشى از خاورميانه است كه داراى مقدار زيادى پروتئين مىباشد ( 30 درصد و حال اين كه جو معمولى 18 - 19 درصد دارد ) .
يك دانه جو ديده شده كه 120 خوشه و هر خوشه 135 دانه داشته و گندم كه هر تخم 250 - 300 تخم شده است . برخى جو را از حبشه دانسته كه به ساير نقاط رسيده و شش هزار سال قبل در مصر كاشته مىشده است .
جو براى كمخونى ، انژين ، تب ، اسهال ، درد معده و اختلالات كبدى مصرف مىشود و مخمر آبجو ، درمان كانونهاى عفونى و چركى مىباشد . در صد گرم جو 10 گرم مواد ازت ، 2 گرم چربى ، 70 گرم گلوسيد و سلولز و فسفر و كلسيم و آهن و ويتامين
B
يافت مىشود .
براى كم خونى و ورم لوزه يا انژين و نرمى استخوانهاى كودكان و پيران و معالجه